Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?

En hoe ga je hier nou mee om?

Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn. 

Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.

Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.

Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.

Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.

Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.

Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 

Ben jij je eigen vijand?

"Het ligt aan de ander. Of aan de omstandigheden. Je hebt er geen tijd voor. En ook geen geld. Het is niet het juiste moment. Zij zien het verkeerd. Hij begrijpt me niet en zij denkt er te makkelijk over. Als eerst  corona maar eens voorbij is. Als iedereen nou eens zijn verantwoordelijkheid zou nemen".

Hoe vaak denk je dit soort gedachten?

Zachtjes kruipen de stemmetjes in je hoofd. Steeds luider worden ze en frequenter. Ze veranderen je gedachten in beperkende overtuigingen.

Overtuigingen die vaak over een ander gaan. Of over de omstandigheden.

Maar is dat wel waar? En kun je zeker weten dat het waar is?

Zijn zij jouw vijand? Of ben je je eigen vijand?

Creëer jij misschien zelf een patstelling in jouw gedachtecircus? 

Haal je zelf elke keer die stoffige koffer met oude herinneringen tevoorschijn om jouw plaatje van het nu eens even haarfijn in te kleuren? 

Als je denkt/merkt dat je zelf je eigen vijand bent geworden, dan biedt dat een opening. Stop ermee.

Laat je beperkende (en beperkte) overtuigingen los. Geef jezelf de ruimte om het anders te zien. Anders te doen. Laat die koffer met trauma's en ellende lekker liggen waar hij ligt te verstoffen. Geef jezelf het heden en de toekomst cadeau. 

Mindfulness kan helpen in dit proces. Je leert om te ontspannen, te geven en te ontvangen. En je leert om (jezelf) te vergeven.

Over introvert zijn

Zijn introverte mensen niet gewoon extreem verlegen?
Of a-sociaal, in de letterlijke zin van het woord?
Of egoïstisch misschien wel?

Als we de extraverte mens als norm nemen, is het antwoord op 1 van die die vragen misschien wel 'ja'. Maar de extraverte mens hoeft niet de norm te zijn. Jij bepaalt zelf wat goed voor jou is en waar je energie van krijgt.
Het is belangrijk om jezelf te kennen, dat geeft balans, rust en kracht om naar buiten te treden zoals jij bent. Want natuurlijk hoef je je als introvert niet te verstoppen. Sterker nog, de bijdrage van introverte mensen is vaak goed doordacht en overwogen, creatief en oplossingsgericht, breed en diep geanalyseerd en houdt rekening met meerdere belangen.

Waar zit het verschil?
Extraverte mensen genieten van prikkels van buitenaf. Zoeken graag contact met veel mensen, bevinden zich graag in groepen, delen veel en schakelen snel tussen onderwerpen.
Introverte mensen verliezen energie van teveel prikkels. Zoeken graag contact met hun eigen rijke innerlijke belevingswereld om over zaken na te denken en te observeren. bevinden zich graag in een klein gezelschap en zijn graag alleen. Ze hebben liever 1 diepgaand contact of gesprek.

Wat misschien wel een essentieel verschil is -in mijn beleving-, is dat een extravert persoon zich veilig voelt in een wereld vól mensen en bang is voor eenzaamheid en verveling, terwijl een introvert persoon zich altijd veilig voelt in zijn eigen innerlijke wereld en -alleen zijn- kan omarmen...

Als oud zeer wordt opgerakeld

In mijn vorige blog schreef ik over loslaten, over ego en het pijnlichaam. 

Vandaag wil ik twee dingen verder toelichten. Ik wil iets dieper ingaan op het ego en op de triggers die het pijnlichaam activeren, waardoor oud zeer wordt opgerakeld.

*  Wat is nou het ego, wat betekent het dat je een ego hebt?
Je ego is dát wat je denkt te zijn, of dát wat je vindt dat je moet zijn. Je ego is een verzameling houdingen, meningen, waarden, aangeleerde gedragingen, automatische reacties en opgespaarde emoties. Ze vormen samen een plaatje van wie jij bent geworden in de loop der tijd of zoals je gezien wordt of wilt worden. Het is als een verhaal (jouw verhaal) over jouw leven.
Het ego is niet alleen maar vervelend of slecht. Het ego zorgt er ook voor dat je doelen stelt en actie onderneemt om dingen te bereiken. Het stuurt je bij en moedigt je aan om door te zetten.

*  Waar gaat het mis?
Het gaat mis als je het ego ziet als -de waarheid-. Als je gehechtheid verbindt aan hoe jij vindt dat je moet zijn. Als je niet meer flexibel kunt reageren op gebeurtenissen omdat je ze linkt aan iets wat er in het verleden gebeurd is. Als je denkt dat jouw levensverhaal de waarheid is en daar alles aan ophangt.
Je kunt dan -als er iets gebeurt- pijn ervaren of schaamte, je angstig voelen, het gevoel krijgen niet goed genoeg te zijn, of het gevoel krijgen dat je beter of meer zou moeten zijn, je kunt je gefrustreerd voelen of onbegrepen. Vaak gebeurt dat als je je vergelijkt met anderen. Of als je je vergelijkt met het plaatje waarvan jij vindt dat dat de realiteit moet zijn. Of als je altijd controle wilt houden. Dat veroorzaakt stress en lijden. Je verstart en blokkeert. Je gaat "uit" verbinding, je verbreekt de verbinding op ziels- en hartniveau met anderen en met jezelf. Van innerlijke groei is geen sprake meer. Je zit jezelf in de weg. Of liever, je ego zit je in de weg. Je ego wil beter zijn, mooier, anders, je ego fluistert je in dat je het recht hebt om je terug te trekken, te klagen en je als slachtoffer te gedragen. Je ego wil niet dat jij groeit als innerlijk mens, je ego wil dat je in een hoekje gaat zitten schuilen en pruilen. Of dat je wraak neemt. Of dat je een ander pijn doet. Het ego wil dat je het proces van slachtoffer en redder blijft voeden met drama. Dan heeft het pijnlichaam bestaansrecht en kan het pijnlichaam blijven groeien. Het ego laat je vergeten om adem te halen en in het hier en nu te blijven. Het ego laat je vergeten dat de meeste nare gevoelens en gedachten weer voorbij gaan. Het ego wil negatieve energie.

Bij familie-opstellingen wordt gewerkt met alle opgebouwde levensenergie. De levensverhalen die een ieder voor zich heeft verzameld en ook de energieën die soms al generaties lang een rol spelen. In een later blog zal ik hier verder op ingaan. Nu wil ik het nog even hebben over de triggers die bij jou het ego, ofwel het pijnlichaam activeren.

Wat zijn die triggers? Een trigger is iets in het hier en nu dat als symbool dient van een oude emotionele pijn. Het rakelt oud zeer op. Als je getriggerd wordt, dan reageer je op een automatische manier: je oude manier van denken, voelen en reageren wordt geactiveerd. Je gunt jezelf geen vrijheid in je manier van denken, voelen of reageren. Je reageert niet in het hier en nu.
De trigger kan heel eenvoudig zijn. Iemand zegt iets wat je raakt. Je hoort een liedje dat je ergens aan herinnert. Je leest iets waardoor je terugdenkt aan toen. Soms is een opgetrokken wenkbrauw al voldoende.
Je gedachten kunnen ook als trigger werken. je kunt door je eigen gedachten je pijnlichaam activeren. Op het moment dat je getriggerd wordt, merk je dat het pijnlichaam met kracht je bewustzijn binnenkomt. Je voelt je overspoeld door pijnlijke gevoelens. Je voelt energie door je lijf stromen, verkramping, verstarring, verdriet of juist boosheid. Hierop volgt onmiddellijk een enorme stroom aan gedachten, die de heftigheid van je gevoelens versterken. Het is alsof je in de ban bent van iets groters. Er ontstaat een vicieuze cirkel van gedachten en gevoelens die elkaar versterken.Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel: daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties.

Vrijheid van een open mind en open blik

Probeer je nu eens bewust te worden van welke triggers bij jou actief zijn. Leer inzien hoe het proces van triggers bij jou werkt. Zodra je je hiervan bewust wordt, kun je de cyclus van negatieve gedachten en gevoelens doorbreken, door in het hier en nu te blijven.
Door in vrijheid met een open mind en open blik te reageren. Of het misschien wel gewoon te laten passeren. Het geen energie te geven.
Je zult merken dat je zachter wordt, voor jezelf en voor de ander. En dat je heel wordt en sterker. Je staat in zuivere kwetsbaarheid volledig in je eigen kracht. Dat is authenticiteit.
En nee, je laat niet over je lopen als je dit doet. Je bent niet passief. Je bent geen slachtoffer. Integendeel. Je handelt uit zelfliefde, zelfbescherming en compassie.

Loslaten: ego en pijnlichaam

Vandaag besteed ik aandacht aan loslaten, ego en pijnlichaam.

Pieker je teveel? 
Lijkt het alsof je leven, je relaties of je werksituatie steeds meer uit balans raken en voel je je steeds vermoeider en ongelukkiger?
Ben je bang om de onderliggende patronen onder ogen te zien?  Leg je de oorzaak van je gepieker en de negatieve gedachten bij anderen? Ben je geconditioneerd opgevoed en voeren die stemmetjes nog steeds de boventoon?

Je wilt verder groeien en nieuwe, gezonde ervaringen opdoen. Je wilt emotionele pijn en negatieve gedachten loslaten, maar hoe? 



Het begint bij het begrijpen van de werking van emotionele pijn.
Eckart Tolle heeft het in zijn boeken (De Kracht van het Nu en Een Nieuwe Aarde) over het ego, ofwel het pijnlichaam. Als je nu denkt, "huh ego? Ik ben geen egoïst, ik ben verlegen, anderen zijn ego's of ik sta altijd klaar voor een ander", lees dan vooral door. 
Het ego waar het hier over gaat, zit in ons allemaal. Het ego is wie je denkt dat je bent, of wie je denkt dat je moet zijn. Het is een verzameling gedachten, beeldvorming. Ook is het de verzameling van je emotionele pijn, dat in jou is opgeslagen en nog steeds leeft. We noemen dit het pijnlichaam. Om te overleven heeft het pijnlichaam voedsel nodig en elke pijnlijke emotionele ervaring is bruikbaar als voedsel. Het pijnlichaam gedijt als het ware op negatief denken en drama. Het liefst met jou als slachtoffer. Het kan gaan om jouw negatieve verleden, maar ook dat van je voorouders. Soms zijn er emotionele patronen die zich in jouw familie al generaties lang herhalen en het pijnlichaam voeden: emotioneel afwezige ouders, fysieke mishandeling of alcoholverslaving kunnen in verschillende generaties een belangrijke rol spelen. Jouw emotionele pijn vanaf je jeugd tot het heden hecht zich aan bij de pijn uit het verleden. Een pijnlichaam kan in de waakstand zijn (sluimerende emoties die als een bom bij de juiste trigger kan barsten) of juist in de actiestand.

Als een hongerige wolf gaat het pijnlichaam op zoek naar voedsel om zijn energievoorraad op peil te houden. Dankbaar maakt de wolf gebruik van pijnlijke emoties en negatieve gedachten die jij (opnieuw) aan het verzamelen bent. Geconditioneerde en beperkende gedachten vol verwijten, weerstand en oordelen. 
Je herkent dit proces als je te maken hebt met telkens terugkerende probleemthema's, als je gedachten steeds negatiever worden, als je steeds bozer of verdrietiger wordt. Als je telkens opnieuw herbeleeft en er steeds een nieuw sausje van pijn, verwijten en oordelen over giet. 
Je gedachten spelen een grote rol hoe jij een gebeurtenis ervaart. Je praat jezelf de put in, niets is meer goed, alles wat er mis gaat, ligt aan een ander. De stemmen in je hoofd maken een enorm drama, waarmee je je lichaam vult, een veld met negatieve energie. 
Het drama met de wolf is een verslaving. De rol van slachtoffer is een verslaving. 
Je ego is een verslaving.
En alleen jij kunt het stoppen.

De sleutel zit bij bewustwording. Word je bewust van het feit dat je een pijnlichaam (je ego) hebt, maar dat je het niet bent.
Word je bewust van de triggers die jouw pijnlichaam uitlokken te reageren zoals je vroeger nodig had om te reageren (toen die oude pijn zich voordeed). Observeer het zonder oordeel. Aanschouw het. Benoem het eventueel: oh mijn ego voelt zich weer gekrenkt. Wolfie wil aandacht.
Haal adem.
En zie hoe de triggers je in een vicieuze cirkel kunnen trekken van negatieve gedachten, pijnlijke gevoelens, nog meer negatieve gedachten en nog meer drama, totdat je weer op de bodem van de put zit. En besluit om die cirkel te doorbreken.
Word je ervan bewust dat je huidige waarnemingen in het hier en nu gebeuren. Niet toen. Word je ervan bewust dat je je huidige waarnemingen niet onmiddellijk moet inkleuren en vertroebelen door stressvolle gedachten en gevoelens. 
Word je ervan bewust dat je die hongerige wolf niet meer WILT voeden. Dat je het dramavuurtje niet verder aanwakkert. Stop met jezelf als slachtoffer te zien. Neem je verantwoordelijkheid. 
Hierdoor krijgen negatieve gedachten en gevoelens steeds minder voedingsbodem voor drama. Het pijnlichaam trekt zich hierdoor terug.

Dit is niet eenvoudig, want het pijnlichaam (je ego)  is een geduchte tegenstander die zich niet zomaar gewonnen geeft. Het heet niet voor niks een verslaving. De stemmen in je hoofd zullen er alles aan gaan doen om je te overtuigen, dat je niet op de juiste manier bezig bent. Van tijd tot tijd zul je je hongerig voelen en als een getergde wolf rondlopen op zoek naar drama. Ook de mensen in je omgeving die je van drama-voedsel voorzag, kunnen weleens anders op je gaan reageren. Deze mensen, op zoek naar voedsel voor hun pijnlichaam, kunnen extra moeite gaan doen om je toch weer uit de tent te lokken. Deze mensen willen weer vat op je krijgen. Zo werkt dat bij een verslaving. Bij jou. En bij de anderen. Zij hebben hun eigen pijnlichaam. 

Maar als je volhoudt, raakt je denken steeds minder vertroebeld en voel je je lichter. Positiviteit voelt nu eenmaal lichter dan negativiteit. Het wordt niet meer verduisterd door je negatieve emoties. Je huidige waarnemingen in het hier-en-nu raken minder verwrongen door je waarnemingen in je kindertijd, door je familiepatronen of door de culturele conditionering. Je waarnemingen en je gevoelens en gedachten hierover worden als het ware zuiver en leeg. Door met je gedachten en gevoelens in het hier-en-nu te blijven, ontneem je het pijnlichaam zijn voedsel. Je hongert het pijnlichaam als het ware uit. Je snijdt de verbinding tussen je denken en je pijnlichaam door. Je laat los. Je laat je ego los. Je stopt de verslaving. Je stopt de vicieuze cirkel van slachtoffer en drama.
Je kunt als ondersteuning van volledige bewustwording, yoga, ademhalingsoefeningen, schrijfoefeningen, mindfulness of meditatie doen. Ook helpt het om de hongerige wolf in je te visualiseren en te voelen dat het jouw verantwoordelijkheid is om het drama te doven. 


Bewustwording is dus de sleutel voor loslaten.
Je gaat voelen dat je loslaat. Dat maakt je licht, rustiger en kalmer.
Vervolgens zorgt bewustwording ook nog voor een geweldig cadeau aan jezelf. Je krijgt er positieve energie voor terug. Hoe werkt dat? Door het uithongeren van je pijnlichaam dwing je deze negatieve energie zich om te zetten in iets anders. De energie verdwijnt niet, maar zet zich om in een andere vorm. Als je de ervaringen van het pijnlichaam opneemt in het volledige bewustzijn ontstaat er meer innerlijke vrede, meer vreugde, meer compassie, geduld en mededogen.

Je gedachten zijn positiever, je bent aandachtiger en waardeert de eenvoudige dingen van het leven beter.

Neem gerust contact als je vragen hebt of ondersteuning wilt in dit proces. Namasté..

Chakra's: het keelchakra

Je voelt je soms wat minder goed in je energie zitten. Je hebt een laag energieniveau of bent uit balans. 
Bij yoga en meditatie gaat het dan vaak over chakra's: energiepoorten in het lichaam. Chakra betekent in het Sanskriet: wiel. Chakra's zijn draaiende wielen van energie en licht. Als de energie goed doorstroomt, ben en blijf je in balans. Vaak ontstaat er echter onderweg een blokkade.
Er zijn zeven chakra's, vanaf de basis van je ruggengraat tot aan de kruin van je hoofd. Deze zeven zijn: wortelchakra, sacrale chakra, zonnevlechtchakra, hartchakra, keelchakra, derde oogchakra en kruinchakra.

Vandaag wil ik wat extra aandacht geven aan het keelchakra. Het keelchakra is het energiecentrum in je lichaam dat verantwoordelijk is voor het communiceren van jouw waarheid. Als je een gezond keelchakra hebt dan ben je creatief, eerlijk, zelfverzekerd, authentiek en niet bang om jouw waarheid met de wereld te delen. Als je echter een geblokkeerd keelchakra hebt, dan worstel je met angst om je gedachten te uiten, kruip je weg in verlegenheid, sluit je je op in koppigheid (als je niet begrepen wordt bijvoorbeeld) en ontstaat er een gebrek aan creativiteit en probleemoplossend vermogen. Je hebt vaak beperkende relaties, waardoor je niet je gedachten en gevoelens kunt uiten zonder kritiek te krijgen. Je hebt meestal ook een ongezonde angst voor de mening van anderen. Het is duidelijk
dat een geblokkeerd keelchakra nogal wat gevolgen kan hebben voor hoe je je voelt. Ook kun je lichamelijke klachten gaan ervaren, zoals gezwollen lymfe-klieren, oorklachten, klachten aan de bovenste luchtwegen, sinussen en keel. 

Als je vermoedt dat je een geblokkeerd keelchakra hebt, denk dan eens terug aan je jeugd. Heb je veel kritiek gekregen van je ouders? Werd je aangemoedigd om je eigen ideeën te ontwikkelen en te uiten? En hoe is dat in de relaties die je nu hebt, binnen je gezin, je vrienden, je collega's? Worden je gedachten en meningen gewaardeerd? 
En waardeer je jezelf?

Als je keelchakra uit balans is en je gaat het reinigen, zul je meer helderheid, vertrouwen, vreugde en vrijheid ervaren doordat je in staat bent om met vertrouwen te communiceren. Hoe ziet een gezond keelchakra eruit? Je hebt vertrouwen in het uiten van je gedachten en gevoelens. je bent open, eerlijk en niet bang om te delen hoe je het echt voelt. Respect en authenticiteit is wat je ervaart in relaties met anderen.

Jouw kracht ligt in jouw waarheid.
Spreek je waarheid. Jouw waarheid spreken is een daad van liefde en respect voor jezelf.

Hoe kun je dat doen?

• Kies een affirmatie die bij jou past, bijvoorbeeld: ik spreek open en vrij. Of: ik respecteer mijn waarheid. Of: ik spreek met aandacht en liefde.
• Schrijf je gedachten op en maak er een dagelijks ritueel van.
• Doe ademhalingsoefeningen. 
• Aard jezelf meerdere keren per dag stevig met twee voeten op de grond.
• Bedenk waar je dankbaar voor bent en maak er een dagelijks ritueel van.
• Beoefen yoga.
• Leer mediteren.
• Luister naar je innerlijke stem. Oefen in stilte zodat je echt leert luisteren.

Eenzaamheid

"Komt niet meer voor in Nederland. We zijn een welvarend volk,  iedereen is verantwoordelijk voor eigen geluk en inkomen. Wie eenzaam is, heeft de verkeerde keuzes gemaakt" (citaat van internetforum).

Niets is minder waar. Eenzaamheid komt veel voor helaas. En niet alleen bij alleenstaande ouderen, die weinig bezoek of aanspraak hebben. Of bij mensen die chronisch ziek zijn. Eenzaamheid komt ook voor bij mensen die op het eerste gezicht misschien wel alles hebben.
Eenzaamheid heeft vele gezichten.
Zo kan iemand die druk is met werk en (mantel)zorg en gezin eenzaamheid ervaren en ligt burn out zomaar op de loer.
Iemand die in materiële weelde leeft, kan eenzaam zijn door het gebrek aan échte contacten.
Iemand die een drukke sociale agenda heeft, kan eenzaam zijn door gebrek aan echte aandacht, liefde en compassie. Iemand die verzuipt in zijn werk, kan dat werk ook aanwenden om de diepe eenzaamheid die hij thuis in zijn gezin voelt, te verbloemen.

Eenzaamheid komt veel voor. Eenzaam zijn doet pijn. Op eenzaamheid rust een taboe. Van mij mag dat taboe er vandaag nog af. Laat de sluiers vallen en reik uit, zoek hulp en vraag om aandacht.

Eenzaamheid is geen keuze. Een vraag om hulp en aandacht wel.

Geen excuus

Natuurlijke groei

Groei is altijd mogelijk.
Van nature.

Realiteit

Vandaag een Sioux verhaal. Het gaat zo:


De schepper verzamelde alle creaties en zei: ik wil iets verstoppen voor de mensen totdat ze er klaar voor zijn. Het is het besef dat mensen hun eigen realiteit creëren.

De adelaar zei: geef het aan mij, ik breng het naar de maan.

De schepper zei: nee, er komt een dag dat ze daar komen en het dan zullen vinden. 

De zalm zei: ik zal het naar de bodem van de oceaan brengen. Nee, ook daar zullen zij heengaan. 

De buffel zei: ik zal het begraven op de wijde vlaktes. 

De schepper zei: ze zullen de huid van de Aarde opensnijden en het zelfs daar vinden. 

Grootmoeder Mol, die in de schoot van Moeder Aarde leeft en geen fysieke maar spirituele ogen heeft, zei: stop het in henzelf....
En de schepper zei: "Gedaan!".

Ogenblik

Er komt een ogenblik in het leven
dat de pijn
om altijd een knop te blijven
groter is

dan de angst
een bloem te worden.

(auteur onbekend)

Stap uit de schaduw

en loop in de zon.

Stap uit de schaduw en loop in de zon..wat is die schaduw en is schaduw altijd negatief? Schaduw en zon kunnen beiden een rijpend iets in zich hebben, toch?

Tja, zon en schaduw zijn nauw verweven. Schaduw kan heel aangenaam zijn. Zon doet leven, maar soms is de zon te fel en zorgt juist de schaduw ervoor dat je ervan kunt genieten. Zie je jezelf maar zitten onder een parasol of in de schaduw van een grote boom tijdens een hete wandeling.

"Wat is schaduw?"

Schaduw in de natuur, schilderkunst of fotografie kan alleen ontstaan wanneer de zon schijnt. Of liever gezegd wanneer het licht van de zon (of een andere lichtbron) wordt onderbroken. Zonder zon geen schaduw. Zon en schaduw zijn tegelijkertijd aanwezig en verbonden. Zo ook in ons leven. Daarvoor wil ik twee voorbeelden aanhalen, de 1e uit de psychologie, de 2e uit de literatuur.

Dat schaduw positief kan zijn, zien we in de psychologie:
Volgens Carl Jung is schaduw een deel van het onbewuste en bestaat het uit verdrongen zwakheden, tekortkomingen en instincten. In onze maatschappij willen we instincten graag verdringen en dat gaat ten koste van spontaniteit, creativiteit en inzicht. Schaduw kan dus de bron zijn waar een scheppend kunstenaar zijn inspiratie vandaan haalt, HOERA, daar hebben we de schrijver of de kunstenaar die pas dàn de meest fantastische werken maakt als hij toegeeft aan zijn duistere gevoelens van eenzaamheid en misère! Inspiratie is –volgens Jung- altijd het werk van de schaduw en een leven zonder schaduw wordt daarmee saai en oppervlakkig. Dat wil je toch niet..

Bewust of onbewust heeft ieder van ons alle emoties in zich. De onderdrukte aspecten vormen de schaduwkant van de persoonlijkheid; de zijde die we voor ons zelf houden en niet willen tonen aan de anderen. Wat we wel willen tonen noemde Jung de persona (is latijn voor masker). De schaduw kun je zien als een borrelend vat waarin we alles gestopt hebben wat tijdens onze kindertijd, jeugd, opvoeding, opleiding en zelfs in ons werkend- of huidig gezinsleven niet voldeed aan de eisen van de omgeving. De prijs die we voor die gehoorzaamheid betaalden en betalen, is het verlies van je heelheid. Je verloren zelf, je onechte zelf en je afgewezen zelf.

Dan de literatuur. Wat betekent schaduw in ons gewone leven? Symbolisch gezien kunnen verdrietige gebeurtenissen als een schaduw over je leven liggen. Koud en eenzaam. Als voorbeeld wil ik het boek ´Schaduwkind`van P.F. Thomése (1958) aanhalen.
'Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?'
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven. Hij was onervaren in het verwoorden, onemotioneel, typisch masculien in zijn analyses en kreeg opeens te maken met grote emotionele pieken en dalen.

Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. "Als ze ergens nog is, dan in de taal"... Mooi in zekere zin en betekenisvol in dit betoog.
Zijn indringende autobiografische boek doet verslag van de ontreddering, het rouwen, de zwijgende sprakeloosheid, maar ook van het geluk dat de schrijver had ervaren tijdens het prille vaderschap.

En daar hebben we dan de symbolische zon en schaduw in ons leven: zon en schaduw, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het vaderschap, de liefde voor het dochtertje, de liefde tussen de ouders staat symbool voor leven, voor licht, voor zon.
Het verlies, het verdriet, het rouwen, het donkere en zware als symbool voor schaduw.

Het één kan niet zonder het ander.
Als je nooit kiest voor zon, zal er ook nooit schaduw zijn. Maar als je kiest voor zon, voor leven, voor het trachten je gezicht naar de zon te keren -denk aan de zonnebloem die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt om zon te pakken, om te groeien of om simpelweg uitzicht te hebben en niet in de schaduw van een ander te leven-, maar denk ook aan de opoffering, de overgave aan de liefde om gelukkig te worden, om een gezin te vormen, om een nieuw leven te creëren-, dan riskeer je beschadigd te worden, teleurgesteld, achtergelaten, verdrietig. Juist omdat je het hebt aangedurfd om voor het geluk te kiezen.

Klegod Denemarken

Wat als essentie van leven kan worden gezien, is dat je ondanks alle beschadigingen en alle schaduwen (let op hoe deze twee woorden op elkaar lijken), in staat bent om dóór te lopen, de schaduw met je te dragen, niet als last, maar als gegeven voor de toekomst en dus ja, uit de schaduw te stappen en in de zon te lopen. Want zonder zon, geen leven. De schaduw volgt toch wel.

Indianenverhalen

Een oude Cherokee-indiaan leert zijn kleinzoon over het leven en is daarbij heel eerlijk over zichzelf. "Binnen in mij is een gevecht gaande. Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht -hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, zelfmedelijden, verwaandheid, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere wolf is goed -hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof. Binnen in jou woedt dezelfde strijd en dat geldt voor ieder mens".

De jongen denkt daar even over na en vraagt dan aan zijn grootvader "maar welke wolf wint er?"
De indiaan: "de wolf die jij voedt, zal winnen".


(In Amerika noemen ze deze spirituele verhaaltjes -die vaak levenswijsheid symboliseren- "kippensoep voor de ziel").

Frustratie

en wat je eigen rol daarin is...

Frustratie kan heel functioneel zijn,
het zorgt ervoor dat je leert, doorgaat en verder kijkt.

Frustratie is als een prikkel om het anders te willen,
te doen en te bewerkstelligen.

Het vreet aan je,
het zuigt je leeg
en houdt je wakker tijdens je slaap.

Nee,
frustratie is een opgave.

De keuze of opdracht
om het te veranderen.

Frustratie
als in vergeving en tolerantie,

Een rivier
spring je ook niet over
met kleine stapjes....

De overkant, de oever
vereist een grote afzet, een grote sprong

Frustratie
wordt daarmee: een springplank naar daar.

Aterra

Aterra: to be ´zen´or just to be?

Soms vragen mensen "je hebt meerdere keren aangegeven down to earth te zijn, dat komt ook terug in de naam van je praktijk Aterra. Toch proef ik een enorme hang naar spiritualiteit in de onderwerpen waarover je schrijft. Wat is je link tussen de aardse mentaliteit en het spirituele?´

Soms zijn mensen in m´n praktijk verbaasd dat ik er niet uitzie als een heks (alsof die er uitzien als een "heks" trouwens, echt niet, ik ken er een paar), of dat ik niet aan tarotkaarten, kristallen bollen of handoplegging doe. Spiritueel wordt vaak als zweverig gezien, of als tegenovergestelde van down to earth. Daarom vond ik de vraag van Karin zo mooi, er is namelijk inderdaad een link.

In ons leven ontstaan er verschillende lagen om ons heen, door opvoeding, scholing, vriendschappen, beïnvloeding dus waardoor we soms het contact met onze echte ik verliezen. Als er dan op een gegeven moment problemen ontstaan, is het belangrijk die lagen één voor één weer af te pellen, op alle niveaus waarop het probleem gevoeld kan worden, fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel.

Voorbeeld: iemand met een laag zelfbeeld die zijn hele leven gekneed is door zijn omgeving, loopt uiteindelijk als volwassene tegen een muur aan. Fysiek? Ja, lichamelijke klachten, benauwdheid, hoofdpijn, slaapproblemen. Mentaal? Ja, murw geworden, praat voortdurend in negatieve bewoordingen over zichzelf, draait rond in een kringetje (negatieve gedachtenmaalstroom). Emotioneel? Ja, gefrustreerd, woedend, verdrietig, bang, onzeker, noem alle emoties maar op. Spiritueel? Ja, want er ligt vaak een kernvraag verborgen onder de hulpvraag, namelijk: wie ben ik zelf, wat is mijn echte ik, wat is de bedoeling .

Op alle vier niveaus is heling nodig. Waar het bij de eerste drie niveaus nog vaak gaat om de omstandigheden (de ouders, de baas, de collega´s, de kinderen, de maatschappij), gaat het bij het spirituele niveau om "het ik" in relatie tot de buitenwereld. Wat is mijn rol. Wat is mijn opdracht. Wat zegt mijn intuïtie. Wat weet ik eigenlijk wel, maar durf ik niet en waarom niet. Hoe kan ik aanvaarden en vrede voelen (voor mezelf en voor anderen).

Zelfonderzoek tot op de bodem. Sla je dit niveau over, dan kunnen de problemen telkens terugkeren, zich uitend op één van de drie niveaus of alle drie.

En dan weer terug naar de realiteit. Na het spirituele zelfonderzoek (ik gebruik daarvoor meditatie en coaching in de natuur) moet de vertaalslag naar het gewone leven weer gemaakt worden. Hoe nu verder. Een emotionele en mentale invulling (fysiek ook soms) van de reis die het beste bij je past.

Niet elke zoektocht naar je ware zelf hoeft te eindigen in kluizenaarsschap op een heuvel. Er moet wel brood op de plank komen en je partner of evt. gezin heeft ook een stem. Heel down to earth dus.

Deze Zen-spreuk verwoordt het heel mooi: "voor de verlichting hout hakken en water putten, na de verlichting hout hakken en water putten".

Als je probeert dicht bij je bron te blijven, betekent dat niet dat je de hele dag op je meditatiekussentje, wierookbrandend Zen hoeft te gaan zitten zijn, maar het helpt wel om -dat wat je doet-, met meer vrede en rust te kunnen doen. Het mentale niet altijd de baas te laten zijn, of het emotionele, maar in balans te zijn op alle vier de niveaus.

Te genieten van het moment misschien, ook al bestaat dat moment uit hout hakken.

RET

RET, rationeel emotieve therapie. Het zijn niet de problemen zelf (de feiten) die het ons zo moeilijk maken, maar de manier waarop we tegen deze problemen aankijken. Bij RET wordt gebruik gemaakt van de letters ABC, A staat voor de oorzaak (activating event), B staat voor de bril waarmee je kijkt (belief, overtuiging), C staat voor het gevolg (consequence). Redenering is dat niet A de oorzaak is van C, maar B.

Door oefeningen kun je leren B te veranderen (een andere bril op te zetten) en daardoor C (de consequentie) minder heftig te ervaren.

Voorbeeld: in het vliegtuig vraagt je buurman om een andere plaats (A). Hoe reageer je daarop? "het komt vast door mij.." (B).

Consequentie: je voelt je ontredderd, eenzaam, onzeker noem maar op. C wordt veroorzaakt door B, niet door het feit zelf (A), namelijk dat je buurman een andere stoel wil. Daar kan een hele andere reden voor zijn die niets met jou te maken heeft, misschien heeft hij last van zijn rug en heeft hij meer beenruimte nodig.

RET heeft alles te maken heeft met zelfvertrouwen en met projectie, dat de mensen die deze therapie nodig hebben vooral nodig hebben dat ze leren vertrouwen op zichzelf, de situatie de situatie durven te laten zijn (zonder oordeel, zonder twijfel over zichzelf). Daar moet je zo vroeg mogelijk mee beginnen, zo jong mogelijk. Op school, in de opvoeding, misschien ook wel op het sportveld. Als een medespeler baalt, dan is dat niet persé jouw schuld. Als de keeper de bal mist, is dat niet omdat jij te laat naar voren sprintte, als de goal niet wordt gemaakt, komt dat niet alleen omdat jouw voorzet niet goed was, als de trainer sjacherijnig is, is dat niet jouw schuld. Dit zie je bij deze jonge kinderen heel duidelijk. Sommigen dragen de last van het hele team op hun schouders als het niet goed gaat (en daardoor gaat het vervolgens ook niet goed) en sommigen slagen erin de situatie (die slecht ging) te laten voor wat het is en verder te voetballen. Zonder oordeel, zonder emotie erover.

Dat is ook meteen het kritiekpunt op RET: het zou de emotie uitschakelen. Het zou een rationele gedragstherapie zijn, gericht op het uitschakelen of verzwakken van de emotie. Daar ben ik het niet mee eens. De emotie mag er wel zijn, maar goed gedoseerd. Het gaat erom dat er een reëel beeld van de werkelijkheid wordt gevormd.

Stoppen met piekeren

"Bij het transformeren van negatieve gedachten (ik kan dat niet bijv.) zijn twee dingen belangrijk: het veranderen van de inhoud en het veranderen van de toon (waarmee je innerlijke stemmetje tegen je praat).

Wat het veranderen van de inhoud betreft, is het soms het meest effectief om het tegenovergestelde te denken: "ik kan dit heel goed, ben er heel succesvol in en ben voor niemand bang, ik geloof 100% in mijzelf". Dat dit belachelijk in je oren klinkt, kan ik me voorstellen. Toch is het soms nodig om je malende gedachtenstroom even flink op te schudden op deze manier. Schrijf je negatieve gedachten maar eens een week lang op in een schrift en kijk dan maar eens hoe dat op je overkomt als je het naleest (meestal beschamend belachelijk).

Behalve het tegenovergestelde denken, kun je ook de inhoud van je gedachten 'zachter' maken. Als je denkt 'beren op de weg' te zien, kun je denkbeeldig deze beren veranderen in zachte konijntjes. Als je meent tegen een 'muur' op te lopen, visualiseer die muur dan eens als een zachte wand van kussentjes die je één voor één afstapelt tot je een drempel overhoudt, waar je overheen kunt stappen. Als je je misselijk van angst voelt of buikpijn hebt van ellende door je gedachten, probeer die plek in je lijf dan eens te lokaliseren (maag bijvoorbeeld), benoem de kleur (is meestal een donkere kleur) en visualiseer die plek nu BUITEN je lichaam. Ga met je handen naar de plek waar de negatieve energie zit, pak het als het ware vast en zet het buiten je lichaam, geef het een zachtere kleur en laat het oplossen in lucht of aarde. Het is niets meer dan wat je dacht dat het was, het is niet meer dan een gedachte, geen waarheid! Dit ten aanzien van de inhoud van je gedachten.

Wat ook belangrijk is, is de toon waarop je denkt, waarop je innerlijke stemmetjes tegen je praten. Die toon is vaak zeurderig en negatief, met als resultaat dat je erin gaat geloven. Hoe vaker je ze hoort, hoe meer ze bij je gaan passen (je gaat het uitstralen). Je kent misschien zelf wel voorbeelden van mensen die hun verbittering, angst, boosheid of jaloezie zodanig met zich mee dragen dat het van hun gezicht af te lezen is en dat hun gehele (non) verbale communicatie deze negatieve energie uitademt?

Wat als je de toon zou veranderen in een positief geluid, een krachtige stem, een vrolijke, gepassioneerde stem (zou je daar niet liever de hele dag door vergezeld gaan)?

Om het transformeren van gedachten via NLP (Neuro-Linguïstisch Programmeren)te ervaren, moet je het eigenlijk zelf meemaken, herkennen en veel oefenen. Om een beeld te krijgen van hoe dit werkt, heb ik deze video uitgekozen die laat zien hoe eenvoudig NLP toegepast kan worden, als je bijvoorbeeld wilt stoppen met piekeren. Het is een kwestie van oefenen, bewust worden, herkennen en oefenen".

Just like that

“There are two ways of approaching life. The first is coping and the second is challenging to change a situation.

The situation is the same but the results are different. Coping is linked to the past and our past knowledge and experiences. It is a conservative attitude, limited, restricted, passive, defensive, dependent. There is no vision and no hope. This is not Buddhism.

Buddhism is about change. Changing ourselves, society and humanity for good. The way to change is determination based on wisdom. Change is a projection towards the future. It is positive, creative, independent, attacking and seeking. It is an attitude of great hope and vision.

Coping is the past projecting to the present. Changing is the present projecting to the future. We can choose. The difference between ordinary and great lives is up to us.” (Kazuo Fujii, boeddhist)

Voor meer inspiratie: kijk eens op dit blog.