Posts tonen met het label innerlijk kind. Alle posts tonen
Posts tonen met het label innerlijk kind. Alle posts tonen

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?
En hoe ga je hier nou mee om?
Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn
Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.
Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.
Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.
Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.
Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.
Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 






Als oud zeer wordt opgerakeld

In mijn vorige blog schreef ik over loslaten, over ego en het pijnlichaam. 

Vandaag wil ik twee dingen verder toelichten. Ik wil iets dieper ingaan op het ego en op de triggers die het pijnlichaam activeren, waardoor oud zeer wordt opgerakeld.

*  Wat is nou het ego, wat betekent het dat je een ego hebt?
Je ego is dát wat je denkt te zijn, of dát wat je vindt dat je moet zijn. Je ego is een verzameling houdingen, meningen, waarden, aangeleerde gedragingen, automatische reacties en opgespaarde emoties. Ze vormen samen een plaatje van wie jij bent geworden in de loop der tijd of zoals je gezien wordt of wilt worden. Het is als een verhaal (jouw verhaal) over jouw leven.
Het ego is niet alleen maar vervelend of slecht. Het ego zorgt er ook voor dat je doelen stelt en actie onderneemt om dingen te bereiken. Het stuurt je bij en moedigt je aan om door te zetten.

*  Waar gaat het mis?
Het gaat mis als je het ego ziet als -de waarheid-. Als je gehechtheid verbindt aan hoe jij vindt dat je moet zijn. Als je niet meer flexibel kunt reageren op gebeurtenissen omdat je ze linkt aan iets wat er in het verleden gebeurd is. Als je denkt dat jouw levensverhaal de waarheid is en daar alles aan ophangt.
Je kunt dan -als er iets gebeurt- pijn ervaren of schaamte, je angstig voelen, het gevoel krijgen niet goed genoeg te zijn, of het gevoel krijgen dat je beter of meer zou moeten zijn, je kunt je gefrustreerd voelen of onbegrepen. Vaak gebeurt dat als je je vergelijkt met anderen. Of als je je vergelijkt met het plaatje waarvan jij vindt dat dat de realiteit moet zijn. Of als je altijd controle wilt houden. Dat veroorzaakt stress en lijden. Je verstart en blokkeert. Je gaat "uit" verbinding, je verbreekt de verbinding op ziels- en hartniveau met anderen en met jezelf. Van innerlijke groei is geen sprake meer. Je zit jezelf in de weg. Of liever, je ego zit je in de weg. Je ego wil beter zijn, mooier, anders, je ego fluistert je in dat je het recht hebt om je terug te trekken, te klagen en je als slachtoffer te gedragen. Je ego wil niet dat jij groeit als innerlijk mens, je ego wil dat je in een hoekje gaat zitten schuilen en pruilen. Of dat je wraak neemt. Of dat je een ander pijn doet. Het ego wil dat je het proces van slachtoffer en redder blijft voeden met drama. Dan heeft het pijnlichaam bestaansrecht en kan het pijnlichaam blijven groeien. Het ego laat je vergeten om adem te halen en in het hier en nu te blijven. Het ego laat je vergeten dat de meeste nare gevoelens en gedachten weer voorbij gaan. Het ego wil negatieve energie.

Bij familie-opstellingen wordt gewerkt met alle opgebouwde levensenergie. De levensverhalen die een ieder voor zich heeft verzameld en ook de energieën die soms al generaties lang een rol spelen. In een later blog zal ik hier verder op ingaan. Nu wil ik het nog even hebben over de triggers die bij jou het ego, ofwel het pijnlichaam activeren.

Wat zijn die triggers? Een trigger is iets in het hier en nu dat als symbool dient van een oude emotionele pijn. Het rakelt oud zeer op. Als je getriggerd wordt, dan reageer je op een automatische manier: je oude manier van denken, voelen en reageren wordt geactiveerd. Je gunt jezelf geen vrijheid in je manier van denken, voelen of reageren. Je reageert niet in het hier en nu.
De trigger kan heel eenvoudig zijn. Iemand zegt iets wat je raakt. Je hoort een liedje dat je ergens aan herinnert. Je leest iets waardoor je terugdenkt aan toen. Soms is een opgetrokken wenkbrauw al voldoende.
Je gedachten kunnen ook als trigger werken. je kunt door je eigen gedachten je pijnlichaam activeren. Op het moment dat je getriggerd wordt, merk je dat het pijnlichaam met kracht je bewustzijn binnenkomt. Je voelt je overspoeld door pijnlijke gevoelens. Je voelt energie door je lijf stromen, verkramping, verstarring, verdriet of juist boosheid. Hierop volgt onmiddellijk een enorme stroom aan gedachten, die de heftigheid van je gevoelens versterken. Het is alsof je in de ban bent van iets groters. Er ontstaat een vicieuze cirkel van gedachten en gevoelens die elkaar versterken.Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel: daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties.
Vrijheid van een open mind en open blik

Probeer je nu eens bewust te worden van welke triggers bij jou actief zijn. Leer inzien hoe het proces van triggers bij jou werkt. Zodra je je hiervan bewust wordt, kun je de cyclus van negatieve gedachten en gevoelens doorbreken, door in het hier en nu te blijven.
Door in vrijheid met een open mind en open blik te reageren. Of het misschien wel gewoon te laten passeren. Het geen energie te geven.
Je zult merken dat je zachter wordt, voor jezelf en voor de ander. En dat je heel wordt en sterker. Je staat in zuivere kwetsbaarheid volledig in je eigen kracht. Dat is authenticiteit.
En nee, je laat niet over je lopen als je dit doet. Je bent niet passief. Je bent geen slachtoffer. Integendeel. Je handelt uit zelfliefde, zelfbescherming en compassie.







Een wonder


Zag je vandaag die blauwe lucht?
Zag je die zon die alle ruimte gaf aan het nieuwe groen?
Zag je die knoppen aan de bomen en de struiken?
Zag je de takken uitreiken naar het licht?
Zag je met de ogen van een kind dat de wereld mooi is?
Zag je het met de ogen van het innerlijk kind in jou?
Zag je het wonder?


"Mensen vinden lopen over water meestal een wonder. Maar ik denk dat het echte wonder niet verscholen gaat in het lopen over water, maar in het lopen op aarde. In het zijn op aarde. Elke dag bevinden we ons in een wonder, dat we niet eens meer als zodanig herkennen: een blauwe hemel, witte wolken, groene bladeren, kijk met de nieuwsgierige ogen van een kind, waarmee we zoveel zachtheid en schoonheid kunnen ervaren. Alles is een wonder"
(vrije vertaling door mij van een citaat van Thich Nhat Hahn).







Ondanks de enorme crisis die het corona-virus nu in de wereld veroorzaakt, is de natuur bezig aan haar vertrouwde en schijnbaar onafhankelijke opmars. Gesteund door enorm veel minder lucht- en lichtvervuiling is de natuur bezig aan het ontvouwen van een waanzinnig schouwspel.
Zonder verstoring van wereldwijd lucht- en wegverkeer, zonder vervuiling: het wonder van de lente is nu spectaculairder dan ooit. Natuur geneest, maakt stil, geeft ruimte, verzacht, verwarmt, heelt en stelt gerust. De stilte in de wereld is zoals de wereld was zo'n 35 jaar geleden. Herinner je het je?
Laat het kind in je, het kind van toen, nu voelen en zien hoe de wereld wonderlijk schoon is..