Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.

Dromen, durven, doen...

Twee jaar geleden liep ik hier. 

Op Pena de Francia, een pelgrimsroute in Spanje. Het was bloedheet, ik was flink vermoeid, maar het was vredig en mss wel de mooiste dag van mn leven. Ik ontdekte daar dat ware stilte, echte stilte, diep in jezelf, ontzettend krachtig is. Ik voelde met heel mijn hart hoe helend, voedend en inspirerend die stilte in jezelf kan zijn.
Een jaar later ging ik weer naar Spanje om op een meditatie-en yogacentrum te werken. En nu, weer een jaar later, heb ik de opleiding voor mindfulnesstrainer afgerond (met een 9,2 als eindcijfer😳) en heb ik de prachtige 200 uur hatha yoga teacher training van Arhanta yoga afgerond. 

Aterra coaching & mindfulness.. en nu dus ook yoga. Dromen, durven, doen!

Ik ben er stil van.
Stilte zal een waardevolle plek in mijn lessen krijgen🙏

Two years ago I walked this pilgrimspath (Pena de Francia) in Spain. It was tough and rough. But it was a very peaceful and maybe the most happy day of my life. Because of the powerful inner strength I felt inside of me, caused by silence and peace within me.
A year ago, I went back to Spain to work at a meditation and yogacenter. And now, this summer, I completed my MBCT and the 200hours Hatha Yoga Teacher Training at Arhanta Yoga Ashrams.
I am grateful.
Silence will guide my lessons🙏

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?

En hoe ga je hier nou mee om?

Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn. 

Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.

Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.

Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.

Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.

Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.

Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 

Mindfulness

Mindfulness vindt haar oorsprong in het Boeddhisme en wordt daar al duizenden jaren toegepast door middel van meditatie en yoga. Het Westen raakte bekend met deze vorm van zelftraining door de boeddhistische monnik Thich Nath Hahn.

Thich Nath Hahn
In 1975 verscheen The Miracle of Mindfulness - A Manual on Meditation. Het is in feite één lange brief die de boeddhistische monnik schreef aan zijn vriend en leerling Quang, die geconfronteerd werd met het leed en de verschrikkingen van de Vietnamoorlog.
Thich Nhat Hanh schrijft zijn vriend: "Je zou je kunnen afvragen: hoe kun je dan ook nog bewuste aandacht (mindfulness) beoefenen? Mijn antwoord is: je hele aandacht op het werk richten, oplettend zijn en klaarstaan om iedere onvoorziene situatie op een kundige en verstandige manier aan te pakken - dat is bewuste aandacht."

Mindfulness is een vorm van meditatie waarin je je op een niet-reactieve manier bewust bent van de fysieke en geestelijke sensaties en situaties van het moment ("een zachtmoedige relatie aangaan met wat er zich nu aanbiedt"). Het kenmerkt zich door een levenshouding die zich sterk maakt voor acceptatie van onvermijdelijke negatieve en positieve ervaringen: aanvaarding dus. Het zal je niet verbazen dat juiste indachtigheid of bewustzijn/wording de kernwoorden zijn in de Boeddhistische leer.

Door mindfulness te beoefenen wordt het mogelijk de werkelijkheid te aanvaarden en bewust aandacht te geven aan jezelf en alles om je heen. Leven in het moment. Door het bewustworden en loslaten van automatische gedachten en oordelen, is het mogelijk innerlijke kalmte en rust te bereiken. Het is niet de bedoeling dat je in jezelf keert of transcendeert. Open staan is juist een belangrijk aspect van mindfulness. Open staan voor dat wat is.

Jon Kabat-Zinn
Jon Kabat-Zinn formuleerde het als volgt: "aandachtgerichtheid (mindfulness) houdt in dat je aandacht geeft op een speciale manier: doelbewust, op het moment zelf en niet-oordelend."

Je zou door deze definitie van mindfulness kunnen denken dat je moet leren stoppen met oordelen. Maar dat zal je niet lukken, en dat hoeft ook helemaal niet. Het is al mooi als je af en toe in de gaten hebt dat je aan het oordelen bent. Je merkt dan dat je de hele dag commentaar hebt op wat je meemaakt, op jezelf, op anderen. Dat doet de geest nou eenmaal graag. Mindfulness leert je om je bewust zijn van je oordelen en meningen: " hmm, dat was er weer een." Je neemt het waar en laat het los.

Hoe kun je mindfulness beoefenen?
Training in mindfulness kan onderscheiden worden in twee vormen: formele beoefening en niet-formele beoefening.

Bij formele beoefening neem je de tijd en de ruimte om specifieke oefeningen te doen. Bekend is zit- of ligmeditatie, waarbij je besluit om gedurende een vastgestelde tijd (bijvoorbeeld 20 minuten) op een vastgestelde plaats te gaan zitten of liggen en aandacht te geven aan dat was is. Een ander voorbeeld is de loopmeditatie. Je loopt, zonder haast, zonder bestemming. Het lopen zélf is je doel. Ook als je doelgericht en planmatig de tijd neemt om stap voor stap gevoelens te onderzoeken beoefen je formele meditatie.

Niet-formele beoefening is dat je aandacht vanzelf onderdeel laten worden van je dagelijkse leven. Het is een leven waarin aandacht (weer voor "dat wat is") een centrale rol speelt. Je bent je bewust van je doen en je laten, bewust ook van wat er aan gedachten en gevoelens in je omgaat. Je hebt oog voor anderen. Vriendelijkheid en vergevingsgezindheid zijn belangrijke ankers. Voorwaarde is het vermogen je aandacht te richten, en de tijd te nemen om je bewust te zijn van je waarnemingen. Hulpmiddelen zijn ontspanningsoefeningen, bewust ademhalen, handelen zonder haast en een bewust gebruik van je zintuigen (voelen, ruiken, proeven).

Makkelijk?
Mindfulnessmeditatie is een vorm van onderzoek en kan je nieuwe inzichten brengen. Je leert gevoelens te herkennen en te erkennen. Dat is mooi, maar bedenk dat het niet zomaar een gemakkelijke weg is. Het is een misverstand te denken dat je van meditatie altijd rustig en ontspannen wordt. Dat is niet zo en dat is ook niet het doel van meditatie. Je komt jezelf onder ogen, en soms is dat behoorlijk pijnlijk. Daarom is mindfulnessmeditatie niet altijd en niet voor iedereen geschikt. Deskundige begeleiding kan hierbij een belangrijk hulpmiddel zijn.
Als je mindfulness steeds meer toepast in je dagelijkse leven, kan het uitgroeien tot een houding, die je levensgeluk vergroot.

Oorlog

"Practices of mindfulness are essential if we want to uproot the seeds of war that germinate in our own being. Seeds of war essentially represent any thought or emotion other than those of complete contentment and happiness with what is right in front of us".


(Thich Nath Hahn)

Stilte

"Bedenk dat niet datgene krijgen wat je wilt, soms een wonderlijk teken van geluk is.
Herinner dat stilte soms het beste antwoord is" (boeddhistische vertaling).

De stilte is onpeilbaar, onmeetbaar diep en uit zich slechts in ongesproken woorden, creativiteit van ogen en handen, beelden en dromen en laat zich pas achteraf verklaren.

De herfst doet haar intrede, zo duidelijk waar te nemen in de natuur en in wat ons omringt.
Dit proces is vruchtbaar.
Draagt zaden en vruchten.

Vol van verwachting, hoop en vertrouwen.
Stilte is het antwoord op de vragen die niet gesteld worden. 

©Roelien Bennekomse bos augustus 2014

Bewust zijn

Bewust zijn is aandacht hebben voor het moment van nu, is liefde leggen in wat je doet, is loslaten van angst, is stap voor stap aankomen bij de kern, is contact maken met bezieling, is openstaan voor dat wat is.

Bewust worden begint met één stap.

"Although we walk all the time, our walking is usually more like running. When we walk like that, we print anxiety and sorrow on the Earth. We have to walk in a way that we only print peace and serenity on the Earth. We can all do this, provided that we want it very much. Any child can do it. If we can take one step like this, we can take two, three, four, and five. When we are able to take one step peacefully and happily, we are working for the cause of peace and happiness for the whole of humankind..."

(gedeelte uit "walking meditation" van Thich Nath Hahn)

©Roelien Bennekomse bos september 2014

Respons of reactie

"Lao Tse maakte altijd een ochtendwandeling. Een buurman wilde met hem meegaan. Lao Tse zei: ‘Maar denk eraan, wees niet praatziek. Je kunt meekomen, maar wees niet praatziek.’

Vele malen wilde de man iets zeggen, maar Lao Tse kennende, naar hem kijkend, hield hij zich in bedwang. Maar toen de zon begon op te komen, en dat zo prachtig was, was de verleiding zo groot dat hij alles vergat wat Lao Tse had gezegd. Hij zei: ‘Kijk! Wat een prachtige ochtend!’

En Lao Tse zei: ‘Je bent dus praatziek geworden. Je bent te praatziek! Jij bent hier, ik ben hier, de zon is hier, de zon komt op – dus wat voor zin heeft het tegen mij te zeggen: ‘De zon is schitterend! Kan ik dat niet zien? Ben ik blind? Wat is de zin ervan het te zeggen? Ik ben hier ook.’

De man die zei ‘de ochtend is prachtig,’ was daar eigenlijk niet. Hij was aan het herhalen, het was een reactie.

Als je respons geeft, zijn woorden misschien helemaal niet nodig, of ze zijn misschien af en toe nodig. Het hangt van de situatie af, maar ze zijn er niet noodzakelijkerwijs; ze zijn er misschien, ze zijn er misschien niet.

Respons hoort bij het hart. Respons is een gevoel, geen gedachte. Je wordt aangegrepen: bij het zien van een roos gaat er iets in je dansen, wordt bij de diepste kern van je wezen iets in beweging gebracht. Binnenin je begint iets open te gaan. De uiterlijke bloem lokt de innerlijke bloem uit, en de innerlijke bloem geeft respons: dit is het vermogen van het hart respons te geven. En als je je niet bezighoudt met onbeduidendheden, heb je genoeg energie, overvloedig energie voor deze innerlijke dans van het hart. Wanneer energie wordt verkwist in gedachten, worden je gevoelens uitgehongerd...".

Communicatie gaat (te?) vaak over het delen van woorden. Face to face, werk, privé en openbaar via internet. Communicatie via de buitenkant, de schil. Ware wijsheid is te kunnen communiceren via de kern, de binnenkant, daar waar woorden geen betekenis hebben maar innerlijk weten regeert. Respons vanuit het hart.

Als je stil bent, naar binnen keert en echt luistert, kun je de antwoorden verstaan. Respons in de letterlijke betekenis van het woord. Respons in plaats van reactie.

-vrij vertaald naar Lao Tse-

Just like that

“There are two ways of approaching life. The first is coping and the second is challenging to change a situation.

The situation is the same but the results are different. Coping is linked to the past and our past knowledge and experiences. It is a conservative attitude, limited, restricted, passive, defensive, dependent. There is no vision and no hope. This is not Buddhism.

Buddhism is about change. Changing ourselves, society and humanity for good. The way to change is determination based on wisdom. Change is a projection towards the future. It is positive, creative, independent, attacking and seeking. It is an attitude of great hope and vision.

Coping is the past projecting to the present. Changing is the present projecting to the future. We can choose. The difference between ordinary and great lives is up to us.” (Kazuo Fujii, boeddhist)

Voor meer inspiratie: kijk eens op dit blog.