Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?

En hoe ga je hier nou mee om?

Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn. 

Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.

Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.

Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.

Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.

Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.

Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 

Ben jij je eigen vijand?

"Het ligt aan de ander. Of aan de omstandigheden. Je hebt er geen tijd voor. En ook geen geld. Het is niet het juiste moment. Zij zien het verkeerd. Hij begrijpt me niet en zij denkt er te makkelijk over. Als eerst  corona maar eens voorbij is. Als iedereen nou eens zijn verantwoordelijkheid zou nemen".

Hoe vaak denk je dit soort gedachten?

Zachtjes kruipen de stemmetjes in je hoofd. Steeds luider worden ze en frequenter. Ze veranderen je gedachten in beperkende overtuigingen.

Overtuigingen die vaak over een ander gaan. Of over de omstandigheden.

Maar is dat wel waar? En kun je zeker weten dat het waar is?

Zijn zij jouw vijand? Of ben je je eigen vijand?

Creëer jij misschien zelf een patstelling in jouw gedachtecircus? 

Haal je zelf elke keer die stoffige koffer met oude herinneringen tevoorschijn om jouw plaatje van het nu eens even haarfijn in te kleuren? 

Als je denkt/merkt dat je zelf je eigen vijand bent geworden, dan biedt dat een opening. Stop ermee.

Laat je beperkende (en beperkte) overtuigingen los. Geef jezelf de ruimte om het anders te zien. Anders te doen. Laat die koffer met trauma's en ellende lekker liggen waar hij ligt te verstoffen. Geef jezelf het heden en de toekomst cadeau. 

Mindfulness kan helpen in dit proces. Je leert om te ontspannen, te geven en te ontvangen. En je leert om (jezelf) te vergeven.

De negatieve spiraal van gedachten en gevoelens

In deze tijd is er veel verontrustend nieuws. De wereld lijkt anders. Grimmiger. 

Je kunt allerlei gedachten hebben over het heden en de toekomst. 

Wist je dat gedachten heel veel kracht hebben? 

Ze kunnen een stroom van gevoelens in je losmaken.

En die gevoelens kunnen weer een stroom van gedachten oproepen (vicieuze cirkel), waardoor je stress opbouwt. Stress kan lichamelijke en psychische gevolgen hebben.

Je hebt dat vast wel eens gemerkt. Je komt iemand tegen, je wilt wat zeggen maar de ander herkent je niet of ziet je niet. Als je denkt: "hij moet me zeker niet, of ik zie er niet uit, of ik ben niet de moeite waard", dan voel je je daarna heel nietig en waardeloos. Weg ontspannen gevoel waarmee je aan je wandeling begon. Weg oog en oor voor alles wat mooi is in de wereld. De vogels die tsjilpen, het briesje wind door je haar, het zonlicht op je huid. Je bent in de negatieve spiraal aan het afdalen.

Terwijl de gedachte "hij is zeker even in gedachten, hij zag me echt niet", een hele andere uitwerking heeft op je gemoedstoestand. Niks afdalen in een negatieve spiraal, gewoon in het hier en nu blijven en de wereld zien zoals hij is.

Je kunt een paar dingen doen om in deze onzekere tijd stabiel en rustig te blijven. Allereerst: beperk het aantal keren dat je het nieuws volgt tot maximaal 1 keer per dag en zorg ervoor dat je alleen betrouwbare serieuze bronnen raadpleegt. Zoek geen drama of sensatie op. Pak vaker een boek of maak een wandeling. 

Ten tweede: wees je ervan bewust dat datgene wat jij denkt, niet waar hoeft te zijn, sterker nog: meestal niet waar is. Dus vraag jezelf af, of je je gedachten wel moet of wilt geloven. Wees je ervan bewust, dat als je ze gelooft, je ze een enorme kracht geeft. Een kracht die heel veel invloed heeft op je gevoelens. En daarmee weer op je gedachten.

Ten derde: blijf zoveel mogelijk in het hier en nu. Wees je ervan bewust dat de meeste gedachten en zorgen die je hebt, gaan over het verleden of over de toekomst. Het is al gebeurd en/of je bent bang dat het (weer) gaat gebeuren. Terwijl als je in het hier en nu blijft, je zult merken dat je nu veilig bent. Doe ademhalingsoefeningen, werk met je zintuigen (wat ruik ik, wat hoor ik, wat zie ik), zodat je minder in de denk- en piekermodus staat. Je bent nu veilig. Je hebt alleen maar het hier en nu, je eigen rustige plek, je eigen innerlijke rust (zoals dat zo mooi heet) en je eigen vrijheid om gedachten die jou beperken en naar beneden halen, los te laten. Ze eenvoudigweg niet te geloven. Ze geen kracht te geven. 

Ik zeg niet dat je simpelweg je gedachten maar moet veranderen in positieve gedachten. Dat zul je niet van me aannemen. Nee, ik nodig je uit om je negatieve gedachten te onderzoeken. Of ze waar zijn. Of dat de realiteit is. De hele waarheid. En zo ja, als je gelooft dat dat zo is, om dan te onderzoeken wat dát geloof met je doet. Welke kracht je die gedachte dan geeft. Wat gebeurt er met je als je dat gelooft?

Ik gun je de bewustwording die dan ontstaat. 

De bewustwording die ruimte en vrijheid biedt om je te ontworstelen aan de negatieve spiraal.

Als oud zeer wordt opgerakeld

In mijn vorige blog schreef ik over loslaten, over ego en het pijnlichaam. 

Vandaag wil ik twee dingen verder toelichten. Ik wil iets dieper ingaan op het ego en op de triggers die het pijnlichaam activeren, waardoor oud zeer wordt opgerakeld.

*  Wat is nou het ego, wat betekent het dat je een ego hebt?
Je ego is dát wat je denkt te zijn, of dát wat je vindt dat je moet zijn. Je ego is een verzameling houdingen, meningen, waarden, aangeleerde gedragingen, automatische reacties en opgespaarde emoties. Ze vormen samen een plaatje van wie jij bent geworden in de loop der tijd of zoals je gezien wordt of wilt worden. Het is als een verhaal (jouw verhaal) over jouw leven.
Het ego is niet alleen maar vervelend of slecht. Het ego zorgt er ook voor dat je doelen stelt en actie onderneemt om dingen te bereiken. Het stuurt je bij en moedigt je aan om door te zetten.

*  Waar gaat het mis?
Het gaat mis als je het ego ziet als -de waarheid-. Als je gehechtheid verbindt aan hoe jij vindt dat je moet zijn. Als je niet meer flexibel kunt reageren op gebeurtenissen omdat je ze linkt aan iets wat er in het verleden gebeurd is. Als je denkt dat jouw levensverhaal de waarheid is en daar alles aan ophangt.
Je kunt dan -als er iets gebeurt- pijn ervaren of schaamte, je angstig voelen, het gevoel krijgen niet goed genoeg te zijn, of het gevoel krijgen dat je beter of meer zou moeten zijn, je kunt je gefrustreerd voelen of onbegrepen. Vaak gebeurt dat als je je vergelijkt met anderen. Of als je je vergelijkt met het plaatje waarvan jij vindt dat dat de realiteit moet zijn. Of als je altijd controle wilt houden. Dat veroorzaakt stress en lijden. Je verstart en blokkeert. Je gaat "uit" verbinding, je verbreekt de verbinding op ziels- en hartniveau met anderen en met jezelf. Van innerlijke groei is geen sprake meer. Je zit jezelf in de weg. Of liever, je ego zit je in de weg. Je ego wil beter zijn, mooier, anders, je ego fluistert je in dat je het recht hebt om je terug te trekken, te klagen en je als slachtoffer te gedragen. Je ego wil niet dat jij groeit als innerlijk mens, je ego wil dat je in een hoekje gaat zitten schuilen en pruilen. Of dat je wraak neemt. Of dat je een ander pijn doet. Het ego wil dat je het proces van slachtoffer en redder blijft voeden met drama. Dan heeft het pijnlichaam bestaansrecht en kan het pijnlichaam blijven groeien. Het ego laat je vergeten om adem te halen en in het hier en nu te blijven. Het ego laat je vergeten dat de meeste nare gevoelens en gedachten weer voorbij gaan. Het ego wil negatieve energie.

Bij familie-opstellingen wordt gewerkt met alle opgebouwde levensenergie. De levensverhalen die een ieder voor zich heeft verzameld en ook de energieën die soms al generaties lang een rol spelen. In een later blog zal ik hier verder op ingaan. Nu wil ik het nog even hebben over de triggers die bij jou het ego, ofwel het pijnlichaam activeren.

Wat zijn die triggers? Een trigger is iets in het hier en nu dat als symbool dient van een oude emotionele pijn. Het rakelt oud zeer op. Als je getriggerd wordt, dan reageer je op een automatische manier: je oude manier van denken, voelen en reageren wordt geactiveerd. Je gunt jezelf geen vrijheid in je manier van denken, voelen of reageren. Je reageert niet in het hier en nu.
De trigger kan heel eenvoudig zijn. Iemand zegt iets wat je raakt. Je hoort een liedje dat je ergens aan herinnert. Je leest iets waardoor je terugdenkt aan toen. Soms is een opgetrokken wenkbrauw al voldoende.
Je gedachten kunnen ook als trigger werken. je kunt door je eigen gedachten je pijnlichaam activeren. Op het moment dat je getriggerd wordt, merk je dat het pijnlichaam met kracht je bewustzijn binnenkomt. Je voelt je overspoeld door pijnlijke gevoelens. Je voelt energie door je lijf stromen, verkramping, verstarring, verdriet of juist boosheid. Hierop volgt onmiddellijk een enorme stroom aan gedachten, die de heftigheid van je gevoelens versterken. Het is alsof je in de ban bent van iets groters. Er ontstaat een vicieuze cirkel van gedachten en gevoelens die elkaar versterken.Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel: daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties.

Vrijheid van een open mind en open blik

Probeer je nu eens bewust te worden van welke triggers bij jou actief zijn. Leer inzien hoe het proces van triggers bij jou werkt. Zodra je je hiervan bewust wordt, kun je de cyclus van negatieve gedachten en gevoelens doorbreken, door in het hier en nu te blijven.
Door in vrijheid met een open mind en open blik te reageren. Of het misschien wel gewoon te laten passeren. Het geen energie te geven.
Je zult merken dat je zachter wordt, voor jezelf en voor de ander. En dat je heel wordt en sterker. Je staat in zuivere kwetsbaarheid volledig in je eigen kracht. Dat is authenticiteit.
En nee, je laat niet over je lopen als je dit doet. Je bent niet passief. Je bent geen slachtoffer. Integendeel. Je handelt uit zelfliefde, zelfbescherming en compassie.

Realiteit

Vandaag een Sioux verhaal. Het gaat zo:


De schepper verzamelde alle creaties en zei: ik wil iets verstoppen voor de mensen totdat ze er klaar voor zijn. Het is het besef dat mensen hun eigen realiteit creëren.

De adelaar zei: geef het aan mij, ik breng het naar de maan.

De schepper zei: nee, er komt een dag dat ze daar komen en het dan zullen vinden. 

De zalm zei: ik zal het naar de bodem van de oceaan brengen. Nee, ook daar zullen zij heengaan. 

De buffel zei: ik zal het begraven op de wijde vlaktes. 

De schepper zei: ze zullen de huid van de Aarde opensnijden en het zelfs daar vinden. 

Grootmoeder Mol, die in de schoot van Moeder Aarde leeft en geen fysieke maar spirituele ogen heeft, zei: stop het in henzelf....
En de schepper zei: "Gedaan!".

Kiezen

Kiezen doen we vaak met ons verstand, onze ratio, waarbij we netjes de voors en tegen tegen elkaar afwegen. Bij die afweging zien graag we een weegschaal waar beide schalen in evenwicht staan. Soms slaat de weegschaal toch door de ene of de andere kant op, waardoor we later spijt krijgen van gemaakte keuzes en de 'had ik maar' en de 'als dan' gedachtes de kop op steken. Gevoelsmatig hebben we iets overgeslagen, hebben we de keuze onvolledig gemaakt. Dat gevoel blijft aan ons trekken.

Als we kiezen met ons hart en gevoelsmatig de richting inslaan die het meest bij ons past, dan volgt de rest vanzelf. De argumenten voor en tegen zullen we zelf in de weegschaal leggen. Wat niet bij ons hoort, bijvoorbeeld een oordeel van een ander is, of angst voor de mening van anderen, leggen we aan de kant. Dat hoeft niet in onze weegschaal. De schalen vullen zich in evenwicht met jouw gevoel en jouw behoeftes. En als er dan toch scheefstand ontstaat, dan is dat een les om los te laten.

"Kies met je hart,
je verstand is er om je keuzes te begrijpen, niet om ze te maken".

Ogenblik

Er komt een ogenblik in het leven
dat de pijn
om altijd een knop te blijven
groter is

dan de angst
een bloem te worden.

(auteur onbekend)

Stap uit de schaduw

en loop in de zon.

Stap uit de schaduw en loop in de zon..wat is die schaduw en is schaduw altijd negatief? Schaduw en zon kunnen beiden een rijpend iets in zich hebben, toch?

Tja, zon en schaduw zijn nauw verweven. Schaduw kan heel aangenaam zijn. Zon doet leven, maar soms is de zon te fel en zorgt juist de schaduw ervoor dat je ervan kunt genieten. Zie je jezelf maar zitten onder een parasol of in de schaduw van een grote boom tijdens een hete wandeling.

"Wat is schaduw?"

Schaduw in de natuur, schilderkunst of fotografie kan alleen ontstaan wanneer de zon schijnt. Of liever gezegd wanneer het licht van de zon (of een andere lichtbron) wordt onderbroken. Zonder zon geen schaduw. Zon en schaduw zijn tegelijkertijd aanwezig en verbonden. Zo ook in ons leven. Daarvoor wil ik twee voorbeelden aanhalen, de 1e uit de psychologie, de 2e uit de literatuur.

Dat schaduw positief kan zijn, zien we in de psychologie:
Volgens Carl Jung is schaduw een deel van het onbewuste en bestaat het uit verdrongen zwakheden, tekortkomingen en instincten. In onze maatschappij willen we instincten graag verdringen en dat gaat ten koste van spontaniteit, creativiteit en inzicht. Schaduw kan dus de bron zijn waar een scheppend kunstenaar zijn inspiratie vandaan haalt, HOERA, daar hebben we de schrijver of de kunstenaar die pas dàn de meest fantastische werken maakt als hij toegeeft aan zijn duistere gevoelens van eenzaamheid en misère! Inspiratie is –volgens Jung- altijd het werk van de schaduw en een leven zonder schaduw wordt daarmee saai en oppervlakkig. Dat wil je toch niet..

Bewust of onbewust heeft ieder van ons alle emoties in zich. De onderdrukte aspecten vormen de schaduwkant van de persoonlijkheid; de zijde die we voor ons zelf houden en niet willen tonen aan de anderen. Wat we wel willen tonen noemde Jung de persona (is latijn voor masker). De schaduw kun je zien als een borrelend vat waarin we alles gestopt hebben wat tijdens onze kindertijd, jeugd, opvoeding, opleiding en zelfs in ons werkend- of huidig gezinsleven niet voldeed aan de eisen van de omgeving. De prijs die we voor die gehoorzaamheid betaalden en betalen, is het verlies van je heelheid. Je verloren zelf, je onechte zelf en je afgewezen zelf.

Dan de literatuur. Wat betekent schaduw in ons gewone leven? Symbolisch gezien kunnen verdrietige gebeurtenissen als een schaduw over je leven liggen. Koud en eenzaam. Als voorbeeld wil ik het boek ´Schaduwkind`van P.F. Thomése (1958) aanhalen.
'Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?'
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven. Hij was onervaren in het verwoorden, onemotioneel, typisch masculien in zijn analyses en kreeg opeens te maken met grote emotionele pieken en dalen.

Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. "Als ze ergens nog is, dan in de taal"... Mooi in zekere zin en betekenisvol in dit betoog.
Zijn indringende autobiografische boek doet verslag van de ontreddering, het rouwen, de zwijgende sprakeloosheid, maar ook van het geluk dat de schrijver had ervaren tijdens het prille vaderschap.

En daar hebben we dan de symbolische zon en schaduw in ons leven: zon en schaduw, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het vaderschap, de liefde voor het dochtertje, de liefde tussen de ouders staat symbool voor leven, voor licht, voor zon.
Het verlies, het verdriet, het rouwen, het donkere en zware als symbool voor schaduw.

Het één kan niet zonder het ander.
Als je nooit kiest voor zon, zal er ook nooit schaduw zijn. Maar als je kiest voor zon, voor leven, voor het trachten je gezicht naar de zon te keren -denk aan de zonnebloem die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt om zon te pakken, om te groeien of om simpelweg uitzicht te hebben en niet in de schaduw van een ander te leven-, maar denk ook aan de opoffering, de overgave aan de liefde om gelukkig te worden, om een gezin te vormen, om een nieuw leven te creëren-, dan riskeer je beschadigd te worden, teleurgesteld, achtergelaten, verdrietig. Juist omdat je het hebt aangedurfd om voor het geluk te kiezen.

Klegod Denemarken

Wat als essentie van leven kan worden gezien, is dat je ondanks alle beschadigingen en alle schaduwen (let op hoe deze twee woorden op elkaar lijken), in staat bent om dóór te lopen, de schaduw met je te dragen, niet als last, maar als gegeven voor de toekomst en dus ja, uit de schaduw te stappen en in de zon te lopen. Want zonder zon, geen leven. De schaduw volgt toch wel.

Trust or fear

Onmogelijk of de afweging waard?

Hoe zou de wereld eruitzien als we onze angsten en onzekerheden zouden inruilen voor vertrouwen?

Trust instead of fear....

Gedachten

Hebben wij gedachten of hebben de gedachten ons...?Ach, aangezien gedachtes plaats innemen en ruimte maar één keer gevuld kan worden,
laten het dan maar positieve gedachten zijn, die ons hoofd bezetten...

foto: Haarlemmerdijk, Amsterdam

Take one, it's free..

Keuze

Be "good", and you'll be judged. Be yourself, you'll be criticized. I go for the 2nd option'

(citaat van Paulo Coelho)

Open deuren?

Soms lijken het open deuren, clichés, woorden die te eenvoudig zijn om waar te zijn. Soms blijkt de eenvoud de deur te zijn naar waarheid. De deur die gesloten leek, maar open bleek.

Zeg het maar. Open deuren?

"Als het lot ons inhaalt, wordt het oog van wijsheid blind. 

Het denken moet leeg zijn om helder te kunnen zien. 

Alle dingen die het leven mooi maken, zijn gratis. 

Het hart begrijpt eerder dan het verstand. 

Iets is pas onmogelijk als je er niet meer in gelooft. 

Wie naar het licht loopt, verdwaalt niet. 

Anderen begrijpen is kennis, jezelf begrijpen is verlichting. 

Men valt niet omdat men zwak is, maar omdat men denkt dat men sterk is. 

Volg je dromen desnoods tot in de wolken. 

Een mens heeft 2 oren en 1 mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten. 

Ook de zwaarste dag heeft maar 24 uur. 

Je kunt beter een nachtje slapen over wat je wilt doen, dan wakker liggen over wat je gedaan hebt. Een waarheid is pas een waarheid als je het zelf gelooft. 

Het leven is geen toeval, maar een spiegel van onze eigen handelingen.
Leer van gisteren, droom van morgen en leef vandaag!"

Indianenverhalen

Een oude Cherokee-indiaan leert zijn kleinzoon over het leven en is daarbij heel eerlijk over zichzelf. "Binnen in mij is een gevecht gaande. Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht -hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, zelfmedelijden, verwaandheid, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere wolf is goed -hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof. Binnen in jou woedt dezelfde strijd en dat geldt voor ieder mens".

De jongen denkt daar even over na en vraagt dan aan zijn grootvader "maar welke wolf wint er?"
De indiaan: "de wolf die jij voedt, zal winnen".


(In Amerika noemen ze deze spirituele verhaaltjes -die vaak levenswijsheid symboliseren- "kippensoep voor de ziel").

Inspiratie voor morgen

om meteen mee te beginnen:

"If you change the way you look at things, the things you look at change.
You cannot always control what goes on outside. But you can always control what goes on inside.
How people treat you is their karma; how you react is yours...."

(Wayne Dyer, psycho-therapeut en schrijver (van o.a. "the shift: ambition to meaning")).

Niets is

©Roelien Klegod Denemarken 2014

wat het lijkt..

Altijd blijkt het weer waar te zijn dat een schijnbaar onmogelijk probleem kan worden opgelost, zodra we begrijpen dat het probleem niets meer is dan een moeilijk besluit dat genomen moet worden..

Frustratie

en wat je eigen rol daarin is...

Frustratie kan heel functioneel zijn,
het zorgt ervoor dat je leert, doorgaat en verder kijkt.

Frustratie is als een prikkel om het anders te willen,
te doen en te bewerkstelligen.

Het vreet aan je,
het zuigt je leeg
en houdt je wakker tijdens je slaap.

Nee,
frustratie is een opgave.

De keuze of opdracht
om het te veranderen.

Frustratie
als in vergeving en tolerantie,

Een rivier
spring je ook niet over
met kleine stapjes....

De overkant, de oever
vereist een grote afzet, een grote sprong

Frustratie
wordt daarmee: een springplank naar daar.

RET

RET, rationeel emotieve therapie. Het zijn niet de problemen zelf (de feiten) die het ons zo moeilijk maken, maar de manier waarop we tegen deze problemen aankijken. Bij RET wordt gebruik gemaakt van de letters ABC, A staat voor de oorzaak (activating event), B staat voor de bril waarmee je kijkt (belief, overtuiging), C staat voor het gevolg (consequence). Redenering is dat niet A de oorzaak is van C, maar B.

Door oefeningen kun je leren B te veranderen (een andere bril op te zetten) en daardoor C (de consequentie) minder heftig te ervaren.

Voorbeeld: in het vliegtuig vraagt je buurman om een andere plaats (A). Hoe reageer je daarop? "het komt vast door mij.." (B).

Consequentie: je voelt je ontredderd, eenzaam, onzeker noem maar op. C wordt veroorzaakt door B, niet door het feit zelf (A), namelijk dat je buurman een andere stoel wil. Daar kan een hele andere reden voor zijn die niets met jou te maken heeft, misschien heeft hij last van zijn rug en heeft hij meer beenruimte nodig.

RET heeft alles te maken heeft met zelfvertrouwen en met projectie, dat de mensen die deze therapie nodig hebben vooral nodig hebben dat ze leren vertrouwen op zichzelf, de situatie de situatie durven te laten zijn (zonder oordeel, zonder twijfel over zichzelf). Daar moet je zo vroeg mogelijk mee beginnen, zo jong mogelijk. Op school, in de opvoeding, misschien ook wel op het sportveld. Als een medespeler baalt, dan is dat niet persé jouw schuld. Als de keeper de bal mist, is dat niet omdat jij te laat naar voren sprintte, als de goal niet wordt gemaakt, komt dat niet alleen omdat jouw voorzet niet goed was, als de trainer sjacherijnig is, is dat niet jouw schuld. Dit zie je bij deze jonge kinderen heel duidelijk. Sommigen dragen de last van het hele team op hun schouders als het niet goed gaat (en daardoor gaat het vervolgens ook niet goed) en sommigen slagen erin de situatie (die slecht ging) te laten voor wat het is en verder te voetballen. Zonder oordeel, zonder emotie erover.

Dat is ook meteen het kritiekpunt op RET: het zou de emotie uitschakelen. Het zou een rationele gedragstherapie zijn, gericht op het uitschakelen of verzwakken van de emotie. Daar ben ik het niet mee eens. De emotie mag er wel zijn, maar goed gedoseerd. Het gaat erom dat er een reëel beeld van de werkelijkheid wordt gevormd.

Iedere dag

"Iedere dag wordt ons een moment geschonken waarin het mogelijk is alles te veranderen wat ons tot dan ongelukkig maakte. En iedere dag doen we weer alsof we dat moment niet hebben waargenomen, alsof het niet bestaat, alsof vandaag gelijk is aan gister en gelijk aan morgen...

Maar wie zijn dag onder de loupe neemt, ontdekt het magische moment. Het kan verstopt zijn in het ogenblik waarop we ´s ochtends de sleutel in de deur steken, in het ogenblik stilte meteen na het eten, in duizend-en-één dingen die allemaal op elkaar lijken. Dat moment bestaat- het is een moment waarop heel de kracht van de sterren ons doorstroomt en ons de mogelijkheid schenkt om wonderen te doen".

(Citaat uit: "Aan de oever van de Piedra huilde ik, van Paulo Coelho'.

Moeten

Als je 'moeten' loslaat en vervangt door 'willen, kunnen of kiezen', dan voel je weer verbondenheid met je eigen zelf.

De last op je schouders leg je voorzichtig naast je neer en onderzoek je op wat echt van jou is.
Dat mag mee, de rest blijft liggen of geef je terug.
Het is je niet opgelegd. Je hebt het aangenomen, letterlijk en figuurlijk.

Diep ademhalen.
Met open blik en uitgestrekte handen het leven tegemoet treden.

Het moet niet, maar het kan.