Posts tonen met het label mindfulness. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mindfulness. Alle posts tonen

Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.






Dromen, durven, doen...




Twee jaar geleden liep ik hier. 





Op Pena de Francia, een pelgrimsroute in Spanje. Het was bloedheet, ik was flink vermoeid, maar het was vredig en mss wel de mooiste dag van mn leven. Ik ontdekte daar dat ware stilte, echte stilte, diep in jezelf, ontzettend krachtig is. Ik voelde met heel mijn hart hoe helend, voedend en inspirerend die stilte in jezelf kan zijn.
Een jaar later ging ik weer naar Spanje om op een meditatie-en yogacentrum te werken. En nu, weer een jaar later, heb ik de opleiding voor mindfulnesstrainer afgerond (met een 9,2 als eindcijfer😳) en heb ik de prachtige 200 uur hatha yoga teacher training van Arhanta yoga afgerond. 

Aterra coaching & mindfulness.. en nu dus ook yoga. Dromen, durven, doen!
Ik ben er stil van.
Stilte zal een waardevolle plek in mijn lessen krijgen🙏

Two years ago I walked this pilgrimspath (Pena de Francia) in Spain. It was tough and rough. But it was a very peaceful and maybe the most happy day of my life. Because of the powerful inner strength I felt inside of me, caused by silence and peace within me.
A year ago, I went back to Spain to work at a meditation and yogacenter. And now, this summer, I completed my MBCT and the 200hours Hatha Yoga Teacher Training at Arhanta Yoga Ashrams.
I am grateful.
Silence will guide my lessons🙏





Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?
En hoe ga je hier nou mee om?
Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn
Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.
Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.
Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.
Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.
Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.
Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 






Jij bent de blauwe lucht

Gedachten en gevoelens zijn als wolken. Soms lijkt het dicht te zitten boven je hoofd (en in je hoofd) en wordt het steeds donkerder. Dan lijkt het weer licht te worden en opener. Observeer, neem waar en laat het voorbij drijven. Of draai je eens om en bekijk het vanuit een andere hoek. De foto's hieronder maakte ik met slechts 5 minuten verschil in tijd. Uit onderzoek blijkt dat emoties vaak binnen 5 minuten weg zijn. Gedachten nog sneller. Als je je er niet aan vasthoudt. Maar het er gewoon laat "zijn". Die houding geeft je ruimte en rust. Het verruimt je blik. 
En het maakt je hoofd leeg.





Zie je die blauwe lucht op de laatste foto?
Jij bent die blauwe lucht. Altijd blauw. Altijd aanwezig. Altijd daar. Een blauwe lucht waaraan wolken voorbij drijven. Dat zijn je gedachten. Die lucht is veel groter dan de wolken. De wolken zijn niet de blauwe lucht. Net zoals jij niet je gedachten bent. 

Klinkt dat gek? Nog een kleine vergelijking dan: 
Als er veel donkere wolken zijn, wordt het soms ook donker in je hoofd en vergeet je misschien dat die blauwe lucht er ook gewoon nog is. Daarboven Net zoals je met een overvol hoofd en overprikkeld systeem vergeet dat jij veel groter bent dan de gedachten die door je hoofd spoken.

De blauwe lucht is er altijd. Boven die bewolking. Een plek waar de zon schijnt. Misschien heb je dat wel eens echt gezien toen je met een vliegtuig door het wolkendek opsteeg en er boven kwam. Daarboven is het blauw, helder, overzichtelijk. 
Je kunt vanuit jouw blauwe lucht neerkijken op de wolken en zien dat lucht en wolken twee verschillende dingen zijn. 

Zit jouw hoofd vol? Ben je overprikkeld? Kun je niet loslaten? Ga dan op zoek naar blauwe lucht. Zoek die plek van waar je overzicht hebt. Alsof je op je rug in het gras gaat liggen en de wolken voorbij ziet drijven. Observeer, neem waar, zonder oordeel, zonder mening. Je laat de wolken gewoon zijn wat ze zijn en je verbindt je er niet mee. De lucht is niet hetzelfde als de wolken. Jij bent niet hetzelfde als je gedachten. Je hebt je gedachten maar je bent je gedachten niet. Haal diep adem. Concentreer je op je basis: je ademhaling. En voel dat je loskomt. Je hoeft niet los te laten. Het laat jou los.




Ben jij je eigen vijand?

"Het ligt aan de ander. Of aan de omstandigheden. Je hebt er geen tijd voor. En ook geen geld. Het is niet het juiste moment. Zij zien het verkeerd. Hij begrijpt me niet en zij denkt er te makkelijk over. Als eerst  corona maar eens voorbij is. Als iedereen nou eens zijn verantwoordelijkheid zou nemen".

Hoe vaak denk je dit soort gedachten?
Zachtjes kruipen de stemmetjes in je hoofd. Steeds luider worden ze en frequenter. Ze veranderen je gedachten in beperkende overtuigingen.
Overtuigingen die vaak over een ander gaan. Of over de omstandigheden.
Maar is dat wel waar? En kun je zeker weten dat het waar is?
Zijn zij jouw vijand? Of ben je je eigen vijand?
Creëer jij misschien zelf een patstelling in jouw gedachtecircus? 
Haal je zelf elke keer die stoffige koffer met oude herinneringen tevoorschijn om jouw plaatje van het nu eens even haarfijn in te kleuren? 

Als je denkt/merkt dat je zelf je eigen vijand bent geworden, dan biedt dat een opening. Stop ermee.
Laat je beperkende (en beperkte) overtuigingen los. Geef jezelf de ruimte om het anders te zien. Anders te doen. Laat die koffer met trauma's en ellende lekker liggen waar hij ligt te verstoffen. Geef jezelf het heden en de toekomst cadeau. 
Mindfulness kan helpen in dit proces. Je leert om te ontspannen, te geven en te ontvangen. En je leert om (jezelf) te vergeven.


De negatieve spiraal van gedachten en gevoelens

In deze tijd is er veel verontrustend nieuws. De wereld lijkt anders. Grimmiger. 
Je kunt allerlei gedachten hebben over het heden en de toekomst. 


Wist je dat gedachten heel veel kracht hebben? 
Ze kunnen een stroom van gevoelens in je losmaken.
En die gevoelens kunnen weer een stroom van gedachten oproepen (vicieuze cirkel), waardoor je stress opbouwt. Stress kan lichamelijke en psychische gevolgen hebben.
Je hebt dat vast wel eens gemerkt. Je komt iemand tegen, je wilt wat zeggen maar de ander herkent je niet of ziet je niet. Als je denkt: "hij moet me zeker niet, of ik zie er niet uit, of ik ben niet de moeite waard", dan voel je je daarna heel nietig en waardeloos. Weg ontspannen gevoel waarmee je aan je wandeling begon. Weg oog en oor voor alles wat mooi is in de wereld. De vogels die tsjilpen, het briesje wind door je haar, het zonlicht op je huid. Je bent in de negatieve spiraal aan het afdalen.
Terwijl de gedachte "hij is zeker even in gedachten, hij zag me echt niet", een hele andere uitwerking heeft op je gemoedstoestand. Niks afdalen in een negatieve spiraal, gewoon in het hier en nu blijven en de wereld zien zoals hij is.

Je kunt een paar dingen doen om in deze onzekere tijd stabiel en rustig te blijven. Allereerst: beperk het aantal keren dat je het nieuws volgt tot maximaal 1 keer per dag en zorg ervoor dat je alleen betrouwbare serieuze bronnen raadpleegt. Zoek geen drama of sensatie op. Pak vaker een boek of maak een wandeling. 
Ten tweede: wees je ervan bewust dat datgene wat jij denkt, niet waar hoeft te zijn, sterker nog: meestal niet waar is. Dus vraag jezelf af, of je je gedachten wel moet of wilt geloven. Wees je ervan bewust, dat als je ze gelooft, je ze een enorme kracht geeft. Een kracht die heel veel invloed heeft op je gevoelens. En daarmee weer op je gedachten.
Ten derde: blijf zoveel mogelijk in het hier en nu. Wees je ervan bewust dat de meeste gedachten en zorgen die je hebt, gaan over het verleden of over de toekomst. Het is al gebeurd en/of je bent bang dat het (weer) gaat gebeuren. Terwijl als je in het hier en nu blijft, je zult merken dat je nu veilig bent. Doe ademhalingsoefeningen, werk met je zintuigen (wat ruik ik, wat hoor ik, wat zie ik), zodat je minder in de denk- en piekermodus staat. Je bent nu veilig. Je hebt alleen maar het hier en nu, je eigen rustige plek, je eigen innerlijke rust (zoals dat zo mooi heet) en je eigen vrijheid om gedachten die jou beperken en naar beneden halen, los te laten. Ze eenvoudigweg niet te geloven. Ze geen kracht te geven. 

Ik zeg niet dat je simpelweg je gedachten maar moet veranderen in positieve gedachten. Dat zul je niet van me aannemen. Nee, ik nodig je uit om je negatieve gedachten te onderzoeken. Of ze waar zijn. Of dat de realiteit is. De hele waarheid. En zo ja, als je gelooft dat dat zo is, om dan te onderzoeken wat dát geloof met je doet. Welke kracht je die gedachte dan geeft. Wat gebeurt er met je als je dat gelooft?
Ik gun je de bewustwording die dan ontstaat. 
De bewustwording die ruimte en vrijheid biedt om je te ontworstelen aan de negatieve spiraal.






Loslaten: ego en pijnlichaam

Vandaag besteed ik aandacht aan loslaten, ego en pijnlichaam.

Pieker je teveel? 
Lijkt het alsof je leven, je relaties of je werksituatie steeds meer uit balans raken en voel je je steeds vermoeider en ongelukkiger?
Ben je bang om de onderliggende patronen onder ogen te zien?  Leg je de oorzaak van je gepieker en de negatieve gedachten bij anderen? Ben je geconditioneerd opgevoed en voeren die stemmetjes nog steeds de boventoon?

Je wilt verder groeien en nieuwe, gezonde ervaringen opdoen. Je wilt emotionele pijn en negatieve gedachten loslaten, maar hoe? 




Het begint bij het begrijpen van de werking van emotionele pijn.

Eckart Tolle heeft het in zijn boeken (De Kracht van het Nu en Een Nieuwe Aarde) over het ego, ofwel het pijnlichaam. Als je nu denkt, "huh ego? Ik ben geen egoïst, ik ben verlegen, anderen zijn ego's of ik sta altijd klaar voor een ander", lees dan vooral door. 
Het ego waar het hier over gaat, zit in ons allemaal. Het ego is wie je denkt dat je bent, of wie je denkt dat je moet zijn. Het is een verzameling gedachten, beeldvorming. Ook is het de verzameling van je emotionele pijn, dat in jou is opgeslagen en nog steeds leeft. We noemen dit het pijnlichaam. Om te overleven heeft het pijnlichaam voedsel nodig en elke pijnlijke emotionele ervaring is bruikbaar als voedsel. Het pijnlichaam gedijt als het ware op negatief denken en drama. Het liefst met jou als slachtoffer. Het kan gaan om jouw negatieve verleden, maar ook dat van je voorouders. Soms zijn er emotionele patronen die zich in jouw familie al generaties lang herhalen en het pijnlichaam voeden: emotioneel afwezige ouders, fysieke mishandeling of alcoholverslaving kunnen in verschillende generaties een belangrijke rol spelen. Jouw emotionele pijn vanaf je jeugd tot het heden hecht zich aan bij de pijn uit het verleden. Een pijnlichaam kan in de waakstand zijn (sluimerende emoties die als een bom bij de juiste trigger kan barsten) of juist in de actiestand.

Als een hongerige wolf gaat het pijnlichaam op zoek naar voedsel om zijn energievoorraad op peil te houden. Dankbaar maakt de wolf gebruik van pijnlijke emoties en negatieve gedachten die jij (opnieuw) aan het verzamelen bent. Geconditioneerde en beperkende gedachten vol verwijten, weerstand en oordelen. 

Je herkent dit proces als je te maken hebt met telkens terugkerende probleemthema's, als je gedachten steeds negatiever worden, als je steeds bozer of verdrietiger wordt. Als je telkens opnieuw herbeleeft en er steeds een nieuw sausje van pijn, verwijten en oordelen over giet. 
Je gedachten spelen een grote rol hoe jij een gebeurtenis ervaart. Je praat jezelf de put in, niets is meer goed, alles wat er mis gaat, ligt aan een ander. De stemmen in je hoofd maken een enorm drama, waarmee je je lichaam vult, een veld met negatieve energie. 
Het drama met de wolf is een verslaving. De rol van slachtoffer is een verslaving. 
Je ego is een verslaving.
En alleen jij kunt het stoppen.


De sleutel zit bij bewustwording. Word je bewust van het feit dat je een pijnlichaam (je ego) hebt, maar dat je het niet bent.
Word je bewust van de triggers die jouw pijnlichaam uitlokken te reageren zoals je vroeger nodig had om te reageren (toen die oude pijn zich voordeed). Observeer het zonder oordeel. Aanschouw het. Benoem het eventueel: oh mijn ego voelt zich weer gekrenkt. Wolfie wil aandacht.
Haal adem.
En zie hoe de triggers je in een vicieuze cirkel kunnen trekken van negatieve gedachten, pijnlijke gevoelens, nog meer negatieve gedachten en nog meer drama, totdat je weer op de bodem van de put zit. En besluit om die cirkel te doorbreken.
Word je ervan bewust dat je huidige waarnemingen in het hier en nu gebeuren. Niet toen. Word je ervan bewust dat je je huidige waarnemingen niet onmiddellijk moet inkleuren en vertroebelen door stressvolle gedachten en gevoelens. 
Word je ervan bewust dat je die hongerige wolf niet meer WILT voeden. Dat je het dramavuurtje niet verder aanwakkert. Stop met jezelf als slachtoffer te zien. Neem je verantwoordelijkheid. 
Hierdoor krijgen negatieve gedachten en gevoelens steeds minder voedingsbodem voor drama. Het pijnlichaam trekt zich hierdoor terug.


Dit is niet eenvoudig, want het pijnlichaam (je ego)  is een geduchte tegenstander die zich niet zomaar gewonnen geeft. Het heet niet voor niks een verslaving. De stemmen in je hoofd zullen er alles aan gaan doen om je te overtuigen, dat je niet op de juiste manier bezig bent. Van tijd tot tijd zul je je hongerig voelen en als een getergde wolf rondlopen op zoek naar drama. Ook de mensen in je omgeving die je van drama-voedsel voorzag, kunnen weleens anders op je gaan reageren. Deze mensen, op zoek naar voedsel voor hun pijnlichaam, kunnen extra moeite gaan doen om je toch weer uit de tent te lokken. Deze mensen willen weer vat op je krijgen. Zo werkt dat bij een verslaving. Bij jou. En bij de anderen. Zij hebben hun eigen pijnlichaam. 


Maar als je volhoudt, raakt je denken steeds minder vertroebeld en voel je je lichter. Positiviteit voelt nu eenmaal lichter dan negativiteit. Het wordt niet meer verduisterd door je negatieve emoties. Je huidige waarnemingen in het hier-en-nu raken minder verwrongen door je waarnemingen in je kindertijd, door je familiepatronen of door de culturele conditionering. Je waarnemingen en je gevoelens en gedachten hierover worden als het ware zuiver en leeg. Door met je gedachten en gevoelens in het hier-en-nu te blijven, ontneem je het pijnlichaam zijn voedsel. Je hongert het pijnlichaam als het ware uit. Je snijdt de verbinding tussen je denken en je pijnlichaam door. Je laat los. Je laat je ego los. Je stopt de verslaving. Je stopt de vicieuze cirkel van slachtoffer en drama.

Je kunt als ondersteuning van volledige bewustwording, yoga, ademhalingsoefeningen, schrijfoefeningen, mindfulness of meditatie doen. Ook helpt het om de hongerige wolf in je te visualiseren en te voelen dat het jouw verantwoordelijkheid is om het drama te doven. 


Bewustwording is dus de sleutel voor loslaten.
Je gaat voelen dat je loslaat. Dat maakt je licht, rustiger en kalmer.
Vervolgens zorgt bewustwording ook nog voor een geweldig cadeau aan jezelf. Je krijgt er positieve energie voor terug. Hoe werkt dat? Door het uithongeren van je pijnlichaam dwing je deze negatieve energie zich om te zetten in iets anders. De energie verdwijnt niet, maar zet zich om in een andere vorm. Als je de ervaringen van het pijnlichaam opneemt in het volledige bewustzijn ontstaat er meer innerlijke vrede, meer vreugde, meer compassie, geduld en mededogen.
Je gedachten zijn positiever, je bent aandachtiger en waardeert de eenvoudige dingen van het leven beter.

Neem gerust contact als je vragen hebt of ondersteuning wilt in dit proces. Namasté..

Mindfulness


Mindfulness vindt haar oorsprong in het Boeddhisme en wordt daar al duizenden jaren toegepast door middel van meditatie en yoga. Het Westen raakte bekend met deze vorm van zelftraining door de boeddhistische monnik Thich Nath Hahn.

Thich Nath Hahn
In 1975 verscheen The Miracle of Mindfulness - A Manual on Meditation. Het is in feite één lange brief die de boeddhistische monnik schreef aan zijn vriend en leerling Quang, die geconfronteerd werd met het leed en de verschrikkingen van de Vietnamoorlog.
Thich Nhat Hanh schrijft zijn vriend: "Je zou je kunnen afvragen: hoe kun je dan ook nog bewuste aandacht (mindfulness) beoefenen? Mijn antwoord is: je hele aandacht op het werk richten, oplettend zijn en klaarstaan om iedere onvoorziene situatie op een kundige en verstandige manier aan te pakken - dat is bewuste aandacht."

Mindfulness is een vorm van meditatie waarin je je op een niet-reactieve manier bewust bent van de fysieke en geestelijke sensaties en situaties van het moment ("een zachtmoedige relatie aangaan met wat er zich nu aanbiedt"). Het kenmerkt zich door een levenshouding die zich sterk maakt voor acceptatie van onvermijdelijke negatieve en positieve ervaringen: aanvaarding dus. Het zal je niet verbazen dat juiste indachtigheid of bewustzijn/wording de kernwoorden zijn in de Boeddhistische leer.

Door mindfulness te beoefenen wordt het mogelijk de werkelijkheid te aanvaarden en bewust aandacht te geven aan jezelf en alles om je heen. Leven in het moment. Door het bewustworden en loslaten van automatische gedachten en oordelen, is het mogelijk innerlijke kalmte en rust te bereiken. Het is niet de bedoeling dat je in jezelf keert of transcendeert. Open staan is juist een belangrijk aspect van mindfulness. Open staan voor dat wat is.

Jon Kabat-Zinn
Jon Kabat-Zinn formuleerde het als volgt: "aandachtgerichtheid (mindfulness) houdt in dat je aandacht geeft op een speciale manier: doelbewust, op het moment zelf en niet-oordelend."

Je zou door deze definitie van mindfulness kunnen denken dat je moet leren stoppen met oordelen. Maar dat zal je niet lukken, en dat hoeft ook helemaal niet. Het is al mooi als je af en toe in de gaten hebt dat je aan het oordelen bent. Je merkt dan dat je de hele dag commentaar hebt op wat je meemaakt, op jezelf, op anderen. Dat doet de geest nou eenmaal graag. Mindfulness leert je om je bewust zijn van je oordelen en meningen: " hmm, dat was er weer een." Je neemt het waar en laat het los.

Hoe kun je mindfulness beoefenen?
Training in mindfulness kan onderscheiden worden in twee vormen: formele beoefening en niet-formele beoefening.

Bij formele beoefening neem je de tijd en de ruimte om specifieke oefeningen te doen. Bekend is zit- of ligmeditatie, waarbij je besluit om gedurende een vastgestelde tijd (bijvoorbeeld 20 minuten) op een vastgestelde plaats te gaan zitten of liggen en aandacht te geven aan dat was is. Een ander voorbeeld is de loopmeditatie. Je loopt, zonder haast, zonder bestemming. Het lopen zélf is je doel. Ook als je doelgericht en planmatig de tijd neemt om stap voor stap gevoelens te onderzoeken beoefen je formele meditatie.

Niet-formele beoefening is dat je aandacht vanzelf onderdeel laten worden van je dagelijkse leven. Het is een leven waarin aandacht (weer voor "dat wat is") een centrale rol speelt. Je bent je bewust van je doen en je laten, bewust ook van wat er aan gedachten en gevoelens in je omgaat. Je hebt oog voor anderen. Vriendelijkheid en vergevingsgezindheid zijn belangrijke ankers. Voorwaarde is het vermogen je aandacht te richten, en de tijd te nemen om je bewust te zijn van je waarnemingen. Hulpmiddelen zijn ontspanningsoefeningen, bewust ademhalen, handelen zonder haast en een bewust gebruik van je zintuigen (voelen, ruiken, proeven).

Makkelijk?
Mindfulnessmeditatie is een vorm van onderzoek en kan je nieuwe inzichten brengen. Je leert gevoelens te herkennen en te erkennen. Dat is mooi, maar bedenk dat het niet zomaar een gemakkelijke weg is. Het is een misverstand te denken dat je van meditatie altijd rustig en ontspannen wordt. Dat is niet zo en dat is ook niet het doel van meditatie. Je komt jezelf onder ogen, en soms is dat behoorlijk pijnlijk. Daarom is mindfulnessmeditatie niet altijd en niet voor iedereen geschikt. Deskundige begeleiding kan hierbij een belangrijk hulpmiddel zijn.
Als je mindfulness steeds meer toepast in je dagelijkse leven, kan het uitgroeien tot een houding, die je levensgeluk vergroot.

Mindfulness


of heartfulness?
Als het gaat over mindfulness, is de reactie vaak: wat is dat nou weer?
Populair gezegd gaat het bij mindfulness over focussen: datgene wat je doet, doe je met aandacht. Hier zijn en in het moment zijn.

Zelf heb ik bij mindfulness vaak de associatie met mindfoolness (om gek van te worden). Of erger nog: mondvolness (je weet wel, mensen die er een gewoonte van maken om met hun mond vol eten het woord te nemen). Kortom: het woord mindfulness bevalt me niet.

Gelukkig is daar Jon Kabat-Zinn, die heartfulness als synoniem voor mindfulness gebruikt. Door die begrippen naast elkaar te plaatsen, ontstaat er ruimte voor een nieuwe visie en een nieuwe manier om vrede te vinden in ons eigen leven en in de wereld als geheel. In het moment van ongehaastheid en niet-oordelen, als we onszelf bevrijden van de geijkte denkpatronen (mind), kan ons hart opengaan (heart).

Jon Kabat-Zinn heeft er een prachtig boekje geschreven: "thuiskomen bij jezelf" , een aanrader voor als je meer over mind- en heartfulness wilt lezen.
Hierbij een voorproefje:

"Er is geen andere tijd dan het nu. We gaan niet ergens naartoe, al denken we dat het wel zo is. Geen ander moment zal overvloediger zijn dan dit moment. Hoewel we misschien denken dat een toekomstig moment meer, of juist minder aangenaam zal zijn, kunnen we daar niet zeker van zijn. Wat de toekomst ook brengt, het is nooit wat je verwacht en als die tijd aanbreekt zal het ook NU zijn. Ook dat zal een moment zijn dat heel makkelijk aan je voorbijgaat, net zo makkelijk als dit moment".

Bezieling

Bezig zijn met de uitkomst betekent bezig zijn met verwachtingen.
Bezig zijn met het proces betekent bezieling leggen in wat je nu doet.

Bezieling leggen in het moment van nu betekent aanvaarding, vrede, liefde en rust.
Het proces als basis voor de uitkomst, in plaats van andersom.

Bewust zijn


Bewust zijn is aandacht hebben voor het moment van nu, is liefde leggen in wat je doet, is loslaten van angst, is stap voor stap aankomen bij de kern, is contact maken met bezieling, is openstaan voor dat wat is.

Bewust worden begint met één stap.

"Although we walk all the time, our walking is usually more like running. When we walk like that, we print anxiety and sorrow on the Earth. We have to walk in a way that we only print peace and serenity on the Earth. We can all do this, provided that we want it very much. Any child can do it. If we can take one step like this, we can take two, three, four, and five. When we are able to take one step peacefully and happily, we are working for the cause of peace and happiness for the whole of humankind..."

(gedeelte uit "walking meditation" van Thich Nath Hahn)


©Roelien Bennekomse bos september 2014

Je natuurlijke zelf

"Een Indiaas gezegde luidt: ieder van ons is een huis met vier kamers- een mentale, een emotionele, een fysieke en een spirituele- en als we niet iedere dag aan elke kamer een bezoek brengen, zijn we geen compleet mens. De elementen water, vuur, lucht en aarde zijn krachtige hulpmiddelen om deze innerlijke kamers te betreden.

De natuur is een versmelting van deze elementen- een enorme kookpot van lucht, water, aarde en vuur, waarvan niet één kan bestaan zonder de ander en waarbij de seizoenen een samenhangend geheel maken van de afzonderlijke delen van de werkelijkheid.

Onze herinneringen, overtuigingen en emoties zijn gekoppeld aan de natuurelementen water, vuur, lucht en aarde. Door de natuurlijke energie van deze elementen in te zetten, ervaar je heelheid en harmonie en keer je terug naar je spirituele wortels".

Uit: Soulcoaching door Denise Linn (o.a. boek, blog en cursus)


Meditatie

'Kom aan waar je vertrok met de korrel van de kern als je vermogen.
Ontspan je in het nu-moment.

Ontspan je wanneer de hoop is vervlogen.
Ontspan je met de dood waar je aan went.

Worstel niet met de dingen die verkwijnen:
Laat ze komen en gaan want ze verdwijnen.

Alles verandert de hele tijd
dat is het parool voor de mensheid'.

(citaat en meer info: Pema Chodron)

Hier en nu


Het hier en nu is denk ik het meest besproken en meest verlangde en gevraagde staat van zijn.
Het meest terugkerende verlangen.
Het antwoord op de vraag naar ontspanning, letterlijke ontspanning, loslaten en spanning ontspannen, is de status quo 'hier en nu'.

Zorgen over toen, piekeren over morgen en later, gedachten en gevoelens die te maken hebben met wat was of wat misschien te gebeuren staat, maar vooralsnog geen feiten zijn (gedachten zijn geen feiten), maken plaats voor focussen op het hier en nu, dat spreekt tot de verbeelding, maar lijkt soms net zo ver weg als dromen en sprookjes.

Het hier en nu zorgt echter vanzelf voor een broodnodige focus. Voor afleiding van alles wat geweest is en wat misschien, maar misschien ook niet komt. Het hier en nu vraagt een zintuiglijk besef. Voelen, proeven, ruiken, horen en zien, waardoor de eeuwigmalende gedachtenstroom tot stilstand komt. Moeilijk, maar niet onmogelijk. Trainbaar, door meditatie, door mindfulnesstraining en door discipline en geloof. Geloof en vertrouwen. In jezelf. Luisteren naar je ademhaling. Het meest fundamentele dat er is.

Van nature.