Aterra: to be ´zen´or just to be?
Soms vragen mensen "je hebt meerdere keren aangegeven down to earth te zijn, dat komt ook terug in de naam van je praktijk Aterra. Toch proef ik een enorme hang naar spiritualiteit in de onderwerpen waarover je schrijft. Wat is je link tussen de aardse mentaliteit en het spirituele?´
Soms zijn mensen in m´n praktijk verbaasd dat ik er niet uitzie als een heks (alsof die er uitzien als een "heks" trouwens, echt niet, ik ken er een paar), of dat ik niet aan tarotkaarten, kristallen bollen of handoplegging doe. Spiritueel wordt vaak als zweverig gezien, of als tegenovergestelde van down to earth. Daarom vond ik de vraag van Karin zo mooi, er is namelijk inderdaad een link.
In ons leven ontstaan er verschillende lagen om ons heen, door opvoeding, scholing, vriendschappen, beïnvloeding dus waardoor we soms het contact met onze echte ik verliezen. Als er dan op een gegeven moment problemen ontstaan, is het belangrijk die lagen één voor één weer af te pellen, op alle niveaus waarop het probleem gevoeld kan worden, fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel.
Voorbeeld: iemand met een laag zelfbeeld die zijn hele leven gekneed is door zijn omgeving, loopt uiteindelijk als volwassene tegen een muur aan. Fysiek? Ja, lichamelijke klachten, benauwdheid, hoofdpijn, slaapproblemen. Mentaal? Ja, murw geworden, praat voortdurend in negatieve bewoordingen over zichzelf, draait rond in een kringetje (negatieve gedachtenmaalstroom). Emotioneel? Ja, gefrustreerd, woedend, verdrietig, bang, onzeker, noem alle emoties maar op. Spiritueel? Ja, want er ligt vaak een kernvraag verborgen onder de hulpvraag, namelijk: wie ben ik zelf, wat is mijn echte ik, wat is de bedoeling .
Op alle vier niveaus is heling nodig. Waar het bij de eerste drie niveaus nog vaak gaat om de omstandigheden (de ouders, de baas, de collega´s, de kinderen, de maatschappij), gaat het bij het spirituele niveau om "het ik" in relatie tot de buitenwereld. Wat is mijn rol. Wat is mijn opdracht. Wat zegt mijn intuïtie. Wat weet ik eigenlijk wel, maar durf ik niet en waarom niet. Hoe kan ik aanvaarden en vrede voelen (voor mezelf en voor anderen).
Zelfonderzoek tot op de bodem. Sla je dit niveau over, dan kunnen de problemen telkens terugkeren, zich uitend op één van de drie niveaus of alle drie.
En dan weer terug naar de realiteit. Na het spirituele zelfonderzoek (ik gebruik daarvoor meditatie en coaching in de natuur) moet de vertaalslag naar het gewone leven weer gemaakt worden. Hoe nu verder. Een emotionele en mentale invulling (fysiek ook soms) van de reis die het beste bij je past.
Niet elke zoektocht naar je ware zelf hoeft te eindigen in kluizenaarsschap op een heuvel. Er moet wel brood op de plank komen en je partner of evt. gezin heeft ook een stem. Heel down to earth dus.
Deze Zen-spreuk verwoordt het heel mooi: "voor de verlichting hout hakken en water putten, na de verlichting hout hakken en water putten".
Als je probeert dicht bij je bron te blijven, betekent dat niet dat je de hele dag op je meditatiekussentje, wierookbrandend Zen hoeft te gaan zitten zijn, maar het helpt wel om -dat wat je doet-, met meer vrede en rust te kunnen doen. Het mentale niet altijd de baas te laten zijn, of het emotionele, maar in balans te zijn op alle vier de niveaus.
Te genieten van het moment misschien, ook al bestaat dat moment uit hout hakken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten