Eenzaam of alleen

 Het is weer december. De meeste mensen houden ervan. Het binnen gezellig en warm maken. Samen de feestdagen doorbrengen, lichtjes aansteken en rond de haard of de eettafel herinneringen ophalen.

Sommige mensen voelen zich alleen in december. Eenzaam zelfs.

Dit jaar zal de eenzaamheid misschien nog groter zijn vanwege de strenge maatregelen rondom corona. Samen afspreken, samen eten, samen het oude jaar verruilen voor een nieuw jaar, proosten op het naken van nieuwe herinneringen, is niet vanzelfsprekend. We moeten contacten uit de weg gaan en elkaar letterlijk op afstand houden.

Als je je alleen voelt of misschien wel eenzaam, maak dan eens een wandeling. Ga de natuur in, het park, het bos of de polder. Het maakt niet uit waar je woont. Zoek iets op dat zijn natuurlijke gang gaat. Eendjes in het park hebben geen idee dat corona de wereld in zijn greep houdt. De bomen staan zoals ze altijd staan. Vogels vliegen, zijn vrij en slaan gewoon hun vleugels uit. Misschien regent het wel, zachte miezer op je gezicht. Als een tedere aanraking. Of misschien waait het wel. Laat je omarmen. Misschien schijnt de zon. Laat je gezicht aanraken door de warmte en het licht. Wees je bewust van het daglicht.

En wees je bewust van al die processen onder de grond, in de aarde, die gewoon doorgaan en straks voor een prachtig gekleurd bloementapijt zorgen. Paarse krokussen in het gras. Of gewassen op de akker. Dat gaat allemaal gewoon door. Terwijl jij daar staat of loopt. 

Voel je onderdeel van dit grote geheel en je bent niet alleen. Laat je betoveren door de enorme veerkracht van de natuur en je voelt je vederlicht. Je kunt dit. Je bent niet alleen.

En als je je toch soms alleen voelt, of eenzaam. Dat mag natuurlijk. Dat hoort er soms bij. Sterren kun e ook alleen maar zien stralen als de hemel donker is. Het één kan niet zonder het ander. Maar onthoud dat het vanzelf weer overgaat, het wordt weer dag. Het wordt weer licht. Verbind je niet teveel aan je negatieve gedachten en gevoelens. Laat ze voorbijgaan, laat ze los. Hecht je er niet aan. Geloof ook neit alles wat je denkt. Dan heeft het geen macht over je.

Ik wens je een  mooie decembermaand en hoop dat je veel liefde en compassie mag voelen voor jezelf, voor de natuur, voor anderen en voor alles wat er is. Mocht je me iets willen vragen, of heb je hulp nodig, je kunt altijd contact met me zoeken. Mail me op aterra@dekuma.nl en ik luister graag naar je verhaal.

Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.

Dromen, durven, doen...

Twee jaar geleden liep ik hier. 

Op Pena de Francia, een pelgrimsroute in Spanje. Het was bloedheet, ik was flink vermoeid, maar het was vredig en mss wel de mooiste dag van mn leven. Ik ontdekte daar dat ware stilte, echte stilte, diep in jezelf, ontzettend krachtig is. Ik voelde met heel mijn hart hoe helend, voedend en inspirerend die stilte in jezelf kan zijn.
Een jaar later ging ik weer naar Spanje om op een meditatie-en yogacentrum te werken. En nu, weer een jaar later, heb ik de opleiding voor mindfulnesstrainer afgerond (met een 9,2 als eindcijfer😳) en heb ik de prachtige 200 uur hatha yoga teacher training van Arhanta yoga afgerond. 

Aterra coaching & mindfulness.. en nu dus ook yoga. Dromen, durven, doen!

Ik ben er stil van.
Stilte zal een waardevolle plek in mijn lessen krijgen🙏

Two years ago I walked this pilgrimspath (Pena de Francia) in Spain. It was tough and rough. But it was a very peaceful and maybe the most happy day of my life. Because of the powerful inner strength I felt inside of me, caused by silence and peace within me.
A year ago, I went back to Spain to work at a meditation and yogacenter. And now, this summer, I completed my MBCT and the 200hours Hatha Yoga Teacher Training at Arhanta Yoga Ashrams.
I am grateful.
Silence will guide my lessons🙏

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?

En hoe ga je hier nou mee om?

Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn. 

Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.

Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.

Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.

Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.

Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.

Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 

Jij bent de blauwe lucht

Gedachten en gevoelens zijn als wolken. Soms lijkt het dicht te zitten boven je hoofd (en in je hoofd) en wordt het steeds donkerder. Dan lijkt het weer licht te worden en opener. Observeer, neem waar en laat het voorbij drijven. Of draai je eens om en bekijk het vanuit een andere hoek. De foto's hieronder maakte ik met slechts 5 minuten verschil in tijd. Uit onderzoek blijkt dat emoties vaak binnen 5 minuten weg zijn. Gedachten nog sneller. Als je je er niet aan vasthoudt. Maar het er gewoon laat "zijn". Die houding geeft je ruimte en rust. Het verruimt je blik. 

En het maakt je hoofd leeg.

Zie je die blauwe lucht op de laatste foto?

Jij bent die blauwe lucht. Altijd blauw. Altijd aanwezig. Altijd daar. Een blauwe lucht waaraan wolken voorbij drijven. Dat zijn je gedachten. Die lucht is veel groter dan de wolken. De wolken zijn niet de blauwe lucht. Net zoals jij niet je gedachten bent. 

Klinkt dat gek? Nog een kleine vergelijking dan: 

Als er veel donkere wolken zijn, wordt het soms ook donker in je hoofd en vergeet je misschien dat die blauwe lucht er ook gewoon nog is. Daarboven Net zoals je met een overvol hoofd en overprikkeld systeem vergeet dat jij veel groter bent dan de gedachten die door je hoofd spoken.

De blauwe lucht is er altijd. Boven die bewolking. Een plek waar de zon schijnt. Misschien heb je dat wel eens echt gezien toen je met een vliegtuig door het wolkendek opsteeg en er boven kwam. Daarboven is het blauw, helder, overzichtelijk. 

Je kunt vanuit jouw blauwe lucht neerkijken op de wolken en zien dat lucht en wolken twee verschillende dingen zijn. 

Zit jouw hoofd vol? Ben je overprikkeld? Kun je niet loslaten? Ga dan op zoek naar blauwe lucht. Zoek die plek van waar je overzicht hebt. Alsof je op je rug in het gras gaat liggen en de wolken voorbij ziet drijven. Observeer, neem waar, zonder oordeel, zonder mening. Je laat de wolken gewoon zijn wat ze zijn en je verbindt je er niet mee. De lucht is niet hetzelfde als de wolken. Jij bent niet hetzelfde als je gedachten. Je hebt je gedachten maar je bent je gedachten niet. Haal diep adem. Concentreer je op je basis: je ademhaling. En voel dat je loskomt. Je hoeft niet los te laten. Het laat jou los.

Vrij zijn

Van kinds af aan heb ik een fascinatie voor roofvogels. 
Solitair. Majestueus. Zeilend door de lucht. Onafhankelijk. Vrij.
Er woont een koppel slechtvalken op de toren naast mijn huis. De Latijnse naam is falco peregrinus. Pelgrimsvalk. Pelgrim omdat hij zwerft. Vrij zwerft. Totdat hij een partner vindt, waar hij trouw aan blijft. Een slechtvalk is een snelle vogel, kan 300 km per uur halen en kan 3 km ver kijken. Overzicht houden en er boven staan.
Ik voel me verbonden. Met de valk en met mijn overleden vader.
Met de verrekijker van vader kijk ik naar de majestueuze vogels. Ik zie ze prooien komen brengen voor de jongen. Ik zie ze het nest betreden. Ik zie ze door de lucht zeilen, duiken, vrij zijn. 

Energie geeft het en inspiratie om werkelijk vrij te zijn.

Op een ochtend zit een jonge slechtvalk op de rand van ons balkon.

Dichter bij zo'n geweldige vogel zal ik vast niet meer komen..

Een wonder

Zag je vandaag die blauwe lucht?
Zag je die zon die alle ruimte gaf aan het nieuwe groen?
Zag je die knoppen aan de bomen en de struiken?
Zag je de takken uitreiken naar het licht?
Zag je met de ogen van een kind dat de wereld mooi is?
Zag je het met de ogen van het innerlijk kind in jou?
Zag je het wonder?

"Mensen vinden lopen over water meestal een wonder. Maar ik denk dat het echte wonder niet verscholen gaat in het lopen over water, maar in het lopen op aarde. In het zijn op aarde. Elke dag bevinden we ons in een wonder, dat we niet eens meer als zodanig herkennen: een blauwe hemel, witte wolken, groene bladeren, kijk met de nieuwsgierige ogen van een kind, waarmee we zoveel zachtheid en schoonheid kunnen ervaren. Alles is een wonder"
(vrije vertaling door mij van een citaat van Thich Nhat Hahn).







Ondanks de enorme crisis die het corona-virus nu in de wereld veroorzaakt, is de natuur bezig aan haar vertrouwde en schijnbaar onafhankelijke opmars. Gesteund door enorm veel minder lucht- en lichtvervuiling is de natuur bezig aan het ontvouwen van een waanzinnig schouwspel.
Zonder verstoring van wereldwijd lucht- en wegverkeer, zonder vervuiling: het wonder van de lente is nu spectaculairder dan ooit. Natuur geneest, maakt stil, geeft ruimte, verzacht, verwarmt, heelt en stelt gerust. De stilte in de wereld is zoals de wereld was zo'n 35 jaar geleden. Herinner je het je?
Laat het kind in je, het kind van toen, nu voelen en zien hoe de wereld wonderlijk schoon is..

Wortels

Wortels heb je nodig om te aarden

Stevige wortels om te zorgen dat je blijft staan

in je eigen energie

Wortels heb je nodig om uit te kunnen groeien tot je ware zelf.

Natuurlijke groei

Groei is altijd mogelijk.
Van nature.

Kwetsbaarheid en kracht

Op een dag leer je het subtiele verschil kennen
tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen.
Dan leer je dat liefde niet betekent: leunen
En dat gezelschap niet betekent: veiligheid.

Je ontdekt dat een kus geen contract is
en een cadeau geen belofte.
Je begint je nederlagen te accepteren
met je hoofd omhoog en je ogen open.

Je leert vertrouwen op vandaag, omdat morgen te onzeker is voor je plannen.

Antelope Canyon Amerika

Na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt
als je er teveel van krijgt.

Dan wordt het tijd je eigen tuin te beplanten
en dan zorg je voor je eigen ziel
en wacht je niet langer op de wonderen van buitenaf.

En dan weet je dat je echt kunt volhouden
en dat je écht sterk bent
en dat je écht waarde hebt.
Je leert en je leert.
Bij ieder afscheid leer je.

(Voltaire)

Stap uit de schaduw

en loop in de zon.

Stap uit de schaduw en loop in de zon..wat is die schaduw en is schaduw altijd negatief? Schaduw en zon kunnen beiden een rijpend iets in zich hebben, toch?

Tja, zon en schaduw zijn nauw verweven. Schaduw kan heel aangenaam zijn. Zon doet leven, maar soms is de zon te fel en zorgt juist de schaduw ervoor dat je ervan kunt genieten. Zie je jezelf maar zitten onder een parasol of in de schaduw van een grote boom tijdens een hete wandeling.

"Wat is schaduw?"

Schaduw in de natuur, schilderkunst of fotografie kan alleen ontstaan wanneer de zon schijnt. Of liever gezegd wanneer het licht van de zon (of een andere lichtbron) wordt onderbroken. Zonder zon geen schaduw. Zon en schaduw zijn tegelijkertijd aanwezig en verbonden. Zo ook in ons leven. Daarvoor wil ik twee voorbeelden aanhalen, de 1e uit de psychologie, de 2e uit de literatuur.

Dat schaduw positief kan zijn, zien we in de psychologie:
Volgens Carl Jung is schaduw een deel van het onbewuste en bestaat het uit verdrongen zwakheden, tekortkomingen en instincten. In onze maatschappij willen we instincten graag verdringen en dat gaat ten koste van spontaniteit, creativiteit en inzicht. Schaduw kan dus de bron zijn waar een scheppend kunstenaar zijn inspiratie vandaan haalt, HOERA, daar hebben we de schrijver of de kunstenaar die pas dàn de meest fantastische werken maakt als hij toegeeft aan zijn duistere gevoelens van eenzaamheid en misère! Inspiratie is –volgens Jung- altijd het werk van de schaduw en een leven zonder schaduw wordt daarmee saai en oppervlakkig. Dat wil je toch niet..

Bewust of onbewust heeft ieder van ons alle emoties in zich. De onderdrukte aspecten vormen de schaduwkant van de persoonlijkheid; de zijde die we voor ons zelf houden en niet willen tonen aan de anderen. Wat we wel willen tonen noemde Jung de persona (is latijn voor masker). De schaduw kun je zien als een borrelend vat waarin we alles gestopt hebben wat tijdens onze kindertijd, jeugd, opvoeding, opleiding en zelfs in ons werkend- of huidig gezinsleven niet voldeed aan de eisen van de omgeving. De prijs die we voor die gehoorzaamheid betaalden en betalen, is het verlies van je heelheid. Je verloren zelf, je onechte zelf en je afgewezen zelf.

Dan de literatuur. Wat betekent schaduw in ons gewone leven? Symbolisch gezien kunnen verdrietige gebeurtenissen als een schaduw over je leven liggen. Koud en eenzaam. Als voorbeeld wil ik het boek ´Schaduwkind`van P.F. Thomése (1958) aanhalen.
'Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?'
Na de dood van zijn dochtertje Isa vond Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden, die hij nog moest leren schrijven. Hij was onervaren in het verwoorden, onemotioneel, typisch masculien in zijn analyses en kreeg opeens te maken met grote emotionele pieken en dalen.

Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. "Als ze ergens nog is, dan in de taal"... Mooi in zekere zin en betekenisvol in dit betoog.
Zijn indringende autobiografische boek doet verslag van de ontreddering, het rouwen, de zwijgende sprakeloosheid, maar ook van het geluk dat de schrijver had ervaren tijdens het prille vaderschap.

En daar hebben we dan de symbolische zon en schaduw in ons leven: zon en schaduw, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het vaderschap, de liefde voor het dochtertje, de liefde tussen de ouders staat symbool voor leven, voor licht, voor zon.
Het verlies, het verdriet, het rouwen, het donkere en zware als symbool voor schaduw.

Het één kan niet zonder het ander.
Als je nooit kiest voor zon, zal er ook nooit schaduw zijn. Maar als je kiest voor zon, voor leven, voor het trachten je gezicht naar de zon te keren -denk aan de zonnebloem die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt om zon te pakken, om te groeien of om simpelweg uitzicht te hebben en niet in de schaduw van een ander te leven-, maar denk ook aan de opoffering, de overgave aan de liefde om gelukkig te worden, om een gezin te vormen, om een nieuw leven te creëren-, dan riskeer je beschadigd te worden, teleurgesteld, achtergelaten, verdrietig. Juist omdat je het hebt aangedurfd om voor het geluk te kiezen.

Klegod Denemarken

Wat als essentie van leven kan worden gezien, is dat je ondanks alle beschadigingen en alle schaduwen (let op hoe deze twee woorden op elkaar lijken), in staat bent om dóór te lopen, de schaduw met je te dragen, niet als last, maar als gegeven voor de toekomst en dus ja, uit de schaduw te stappen en in de zon te lopen. Want zonder zon, geen leven. De schaduw volgt toch wel.

De kust

Zand, zee, zon en wind....
Het schurende zand polijst je gedachten
het koude zeewater laat je voelen wat echt is en wat niet.

Verwantschap met de zee
haar zoektocht naar herstel
na de lange foltering
door de ijskoude winter.

Verbondenheid met de wind
die zacht je haren streelt,
je zorgen overneemt en wegblaast.

Vriendschap met de zon
die je aanraakt, koestert en verwarmt.

Het oneindige staren in de verte
de horizon, de kleuren en de golven.
Het blootsvoets door het water lopen tot
het strand van jou is: thebaïde zonder eenzaam te zijn.

 Klegod Denemarken 

Natuurlijk

"All of us could take a lesson from the weather.
It pays no attention to criticism."


(citaat Marillion)

Thuiskomen

"Heb je wel eens gezien hoe een zwaan zich voortbeweegt over land?", vroeg hij.
"De zwaan wankelt en schommelt van links naar rechts, ongemakkelijk...".


"Heb je wel eens gezien hoe een zwaan zich voortbeweegt in het water?", vroeg hij.
"De zwaan glijdt het water in en beweegt zich soepeltjes en volkomen natuurlijk door het water.

Alsof ze thuiskomt...."



Alsof ze thuiskomt (afkomstig uit een Engels gedicht)

Stil

Als je staat aan het begin van je kennen,
sta je aan het begin van je voelen.
Wie alleen kan zien wat het licht onthult
en alleen kan horen wat het geluid verkondigt,
ziet en hoort eigenlijk niets.

De werkelijkheid van iemand anders is niet gelegen in het feit wat hij je onthult
maar in wat hij je niet kan onthullen.
Als je hem dus wilt begrijpen luister dan niet naar wat hij zegt,
maar veel meer naar wat hij niet zegt.

Jij en ik blijven vreemden voor het leven,
voor elkaar en voor onszelf,
tot de dag waarop jij spreekt en ik luister
omdat ik meen dat jouw stem mijn eigen stem is en ik,
wanneer ik voor je sta, meen dat ik mezelf zie staan voor een spiegel.

(tekst van Kahlil Gibran, schrijver, dichter en denker uit Libanon)

Indianenverhalen

Een oude Cherokee-indiaan leert zijn kleinzoon over het leven en is daarbij heel eerlijk over zichzelf. "Binnen in mij is een gevecht gaande. Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht -hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, zelfmedelijden, verwaandheid, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere wolf is goed -hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof. Binnen in jou woedt dezelfde strijd en dat geldt voor ieder mens".

De jongen denkt daar even over na en vraagt dan aan zijn grootvader "maar welke wolf wint er?"
De indiaan: "de wolf die jij voedt, zal winnen".


(In Amerika noemen ze deze spirituele verhaaltjes -die vaak levenswijsheid symboliseren- "kippensoep voor de ziel").

Stilte

"Bedenk dat niet datgene krijgen wat je wilt, soms een wonderlijk teken van geluk is.
Herinner dat stilte soms het beste antwoord is" (boeddhistische vertaling).

De stilte is onpeilbaar, onmeetbaar diep en uit zich slechts in ongesproken woorden, creativiteit van ogen en handen, beelden en dromen en laat zich pas achteraf verklaren.

De herfst doet haar intrede, zo duidelijk waar te nemen in de natuur en in wat ons omringt.
Dit proces is vruchtbaar.
Draagt zaden en vruchten.

Vol van verwachting, hoop en vertrouwen.
Stilte is het antwoord op de vragen die niet gesteld worden. 

©Roelien Bennekomse bos augustus 2014

Bewust zijn

Bewust zijn is aandacht hebben voor het moment van nu, is liefde leggen in wat je doet, is loslaten van angst, is stap voor stap aankomen bij de kern, is contact maken met bezieling, is openstaan voor dat wat is.

Bewust worden begint met één stap.

"Although we walk all the time, our walking is usually more like running. When we walk like that, we print anxiety and sorrow on the Earth. We have to walk in a way that we only print peace and serenity on the Earth. We can all do this, provided that we want it very much. Any child can do it. If we can take one step like this, we can take two, three, four, and five. When we are able to take one step peacefully and happily, we are working for the cause of peace and happiness for the whole of humankind..."

(gedeelte uit "walking meditation" van Thich Nath Hahn)

©Roelien Bennekomse bos september 2014

Respons of reactie

"Lao Tse maakte altijd een ochtendwandeling. Een buurman wilde met hem meegaan. Lao Tse zei: ‘Maar denk eraan, wees niet praatziek. Je kunt meekomen, maar wees niet praatziek.’

Vele malen wilde de man iets zeggen, maar Lao Tse kennende, naar hem kijkend, hield hij zich in bedwang. Maar toen de zon begon op te komen, en dat zo prachtig was, was de verleiding zo groot dat hij alles vergat wat Lao Tse had gezegd. Hij zei: ‘Kijk! Wat een prachtige ochtend!’

En Lao Tse zei: ‘Je bent dus praatziek geworden. Je bent te praatziek! Jij bent hier, ik ben hier, de zon is hier, de zon komt op – dus wat voor zin heeft het tegen mij te zeggen: ‘De zon is schitterend! Kan ik dat niet zien? Ben ik blind? Wat is de zin ervan het te zeggen? Ik ben hier ook.’

De man die zei ‘de ochtend is prachtig,’ was daar eigenlijk niet. Hij was aan het herhalen, het was een reactie.

Als je respons geeft, zijn woorden misschien helemaal niet nodig, of ze zijn misschien af en toe nodig. Het hangt van de situatie af, maar ze zijn er niet noodzakelijkerwijs; ze zijn er misschien, ze zijn er misschien niet.

Respons hoort bij het hart. Respons is een gevoel, geen gedachte. Je wordt aangegrepen: bij het zien van een roos gaat er iets in je dansen, wordt bij de diepste kern van je wezen iets in beweging gebracht. Binnenin je begint iets open te gaan. De uiterlijke bloem lokt de innerlijke bloem uit, en de innerlijke bloem geeft respons: dit is het vermogen van het hart respons te geven. En als je je niet bezighoudt met onbeduidendheden, heb je genoeg energie, overvloedig energie voor deze innerlijke dans van het hart. Wanneer energie wordt verkwist in gedachten, worden je gevoelens uitgehongerd...".

Communicatie gaat (te?) vaak over het delen van woorden. Face to face, werk, privé en openbaar via internet. Communicatie via de buitenkant, de schil. Ware wijsheid is te kunnen communiceren via de kern, de binnenkant, daar waar woorden geen betekenis hebben maar innerlijk weten regeert. Respons vanuit het hart.

Als je stil bent, naar binnen keert en echt luistert, kun je de antwoorden verstaan. Respons in de letterlijke betekenis van het woord. Respons in plaats van reactie.

-vrij vertaald naar Lao Tse-

Eilanden

©Roelien Ringkobingfjord Denemarken 2014

"Eilanden zijn we in een zee van ruimte.

Soms drijven we uiteen,
soms raken we elkaar".

(van Andreas van Elburg)

Ik ben altijd dol op eilanden geweest. Eilanden die zonder zee en zonder land aan de overkant geen eiland zouden zijn. Eilanden die van nature sterk zijn en de kracht bezitten om zonder banden, zonder leidraad te overleven en daarnaast een gulle schuilplaats bieden aan vastelanders die de wind in hun haren willen voelen en de natuur de maat willen nemen. Op zoek naar....loslaten, overgave, zelfvertrouwen en passie.

Een eiland is in beweging. Niets staat vast. Alles is vergankelijk. Precies zoals het leven is.

Niet stilstaan, niet vasthouden, krampachtig vasthouden, maar loslaten en jezelf overgeven aan de wind, het moment, de stroming van de zee, eb en vloed.

Eén van de mooiste aspecten van mijn coachingsvak is dat ik het buiten organiseer. In de natuur. Ruige natuur waarvan gedacht wordt dat dat niet meer bestaat in Nederland. Natuur waar je anderhalf tot twee uur kunt lopen zonder iemand te zien, behalve een vos, een ree, een slang of een kudde wilde zwijnen. Pure stilte. Terug naar de kern. Tranen hebben geen woorden nodig.

De wijsheid van het bos voelt soms als een eiland.
Het maakt je los van vaste patronen, van gedachten en overtuigingen die je niet meer nodig hebt.