Eenzaam of alleen

 Het is weer december. De meeste mensen houden ervan. Het binnen gezellig en warm maken. Samen de feestdagen doorbrengen, lichtjes aansteken en rond de haard of de eettafel herinneringen ophalen.

Sommige mensen voelen zich alleen in december. Eenzaam zelfs.

Dit jaar zal de eenzaamheid misschien nog groter zijn vanwege de strenge maatregelen rondom corona. Samen afspreken, samen eten, samen het oude jaar verruilen voor een nieuw jaar, proosten op het naken van nieuwe herinneringen, is niet vanzelfsprekend. We moeten contacten uit de weg gaan en elkaar letterlijk op afstand houden.

Als je je alleen voelt of misschien wel eenzaam, maak dan eens een wandeling. Ga de natuur in, het park, het bos of de polder. Het maakt niet uit waar je woont. Zoek iets op dat zijn natuurlijke gang gaat. Eendjes in het park hebben geen idee dat corona de wereld in zijn greep houdt. De bomen staan zoals ze altijd staan. Vogels vliegen, zijn vrij en slaan gewoon hun vleugels uit. Misschien regent het wel, zachte miezer op je gezicht. Als een tedere aanraking. Of misschien waait het wel. Laat je omarmen. Misschien schijnt de zon. Laat je gezicht aanraken door de warmte en het licht. Wees je bewust van het daglicht.

En wees je bewust van al die processen onder de grond, in de aarde, die gewoon doorgaan en straks voor een prachtig gekleurd bloementapijt zorgen. Paarse krokussen in het gras. Of gewassen op de akker. Dat gaat allemaal gewoon door. Terwijl jij daar staat of loopt. 

Voel je onderdeel van dit grote geheel en je bent niet alleen. Laat je betoveren door de enorme veerkracht van de natuur en je voelt je vederlicht. Je kunt dit. Je bent niet alleen.

En als je je toch soms alleen voelt, of eenzaam. Dat mag natuurlijk. Dat hoort er soms bij. Sterren kun e ook alleen maar zien stralen als de hemel donker is. Het één kan niet zonder het ander. Maar onthoud dat het vanzelf weer overgaat, het wordt weer dag. Het wordt weer licht. Verbind je niet teveel aan je negatieve gedachten en gevoelens. Laat ze voorbijgaan, laat ze los. Hecht je er niet aan. Geloof ook neit alles wat je denkt. Dan heeft het geen macht over je.

Ik wens je een  mooie decembermaand en hoop dat je veel liefde en compassie mag voelen voor jezelf, voor de natuur, voor anderen en voor alles wat er is. Mocht je me iets willen vragen, of heb je hulp nodig, je kunt altijd contact met me zoeken. Mail me op aterra@dekuma.nl en ik luister graag naar je verhaal.

Je gedachten geloven

Er gaan heel wat gedachten door je hoofd. Sommige gedachten zijn handig, bijvoorbeeld: "ik moet nu van huis vertrekken, anders mis ik de trein". Dit soort gedachten zorgt ervoor -als het tenminste niet al te drammerig is-, dat je op tijd op je afspraak komt. 

Maar wat moet je met die andere gedachten? Al die stemmetjes die de hele dag maar door praten en je zo onrustig maken. Gedachten die niet over het hier en nu gaan maar wel stress opleveren. Gedachten die over iets gaan wat al gebeurd is. Of over iets wat misschien gaat gebeuren. Of misschien gaan ze wel over een ander, bijvoorbeeld: "wat zeurt mijn kind toch altijd", of "waarom ziet mijn man nou nooit dat die vaatwasser moet worden uitgeruimd", of "mijn collega is werkelijk altijd super irritant en vervelend". 

In al deze gevallen kun je je de vraag stellen: geloof je je gedachten?  Is het waar wat je denkt? Welke aannames en oordelen heb je? En in hoeverre creëer je met je gedachten een enorme negatieve spiraal van emoties die ook weer gedachten opleveren, die ook weer emoties opleveren. Voor je het weet denk je je zelf helemaal vast in drama en slachtofferschap. 

Je zou veel liever vrij willen zijn, toch? 

Je hoeft niet anders te gaan denken. Je hoeft geen andere, positievere, gedachten te gaan denken. Je hoeft ook niet te stoppen met denken. Dat kan ook helemaal niet. Wat je wel kunt doen, is geen oordeel aan je waarneming koppelen. Je niet identificeren met je gedachten. Ze niet voor waar aan te nemen. Ze te zien als voorbijgangers, die je niet op de thee uitnodigt.

Het is fijn om te leren meer in het hier en nu te zijn. Verschillen te respecteren. Minder te oordelen en meer te vergeven. Vaker de stilte op te zoeken en te merken dat echte rust in jezelf zit.

Je voelt je gekwetst

En dat komt door iets of iemand. Je blijft maar malen. Het kleeft aan je en je loopt vast. Herkenbaar?

En hoe ga je hier nou mee om?

Vier tips. 

Geef uiting aan je pijn. 

Het is misschien moeilijk om je te uiten tegen de persoon die jou gekwetst heeft. Ook kan het zijn dat die persoon niet reageert zoals jij zou willen. En de omstandigheden waar je gekwetst over bent, zijn niet altijd binnen jouw invloed.  Zeg toch wat je te zeggen hebt. Schrijf het op. In een schrift voor jouw ogen alleen. Of schrijf een brief (die je niet hoeft te versturen). Maak een tekening, hoe wild en slordig ook. Gooi het eruit, geef letterlijk -uiting- aan je gevoelens. Je zult merken dat het helpt om de boel op een rijtje te krijgen. Waarom je je zo gekwetst voelt en welke gevolgen dat voor je heeft (waar voel je het in je lichaam?).  Probeer bóven te komen en verder te gaan in plaats van te verdrinken in het verhaal. Jij bent de blauwe lucht, niet de laaghangende bewolking (klik hier).

Blijf in het hier en nu.

Het verleden keer op keer herbeleven kan verslavend zijn. Feit blijft dat het gebeurd is. Je kunt niet terug naar die gebeurtenis en daar geluk vinden. Je kunt dat alleen maar nu ervaren. 

Identificeer je niet met je pijn.

Als alles wat je doet in het teken staat van datgene wat jou gekwetst heeft, kom je niet verder. Je leeft je leven niet. Je kunt zelfs in een situatie komen waarin je je gaat hechten aan wat de pijn je oplevert: aandacht, het begrip en de compassie van anderen.

Je zult meer en echter geluk gaan ervaren als je je verhaal kunt loslaten. Je kunt een verdrietig verhaal in het verleden hebben zonder het heden er helemaal omheen te bouwen.

Verbind je zelf weer met de persoon die je was voordat het gebeurde.

Het is niet gemakkelijk om een identiteit van pijn en gekwetstheid los te laten. Zeker niet als je er al lang mee rondloopt. Het kan helpen om je weer te herinneren wie je was voordat het gebeurde. Je kunt nog steeds die persoon zijn, iemand die niet verbitterd is en zich niet zo gekwetst voelt.

Als je je vredig en gelukkig wilt voelen, begin dan te bedenken hoe dat eruit ziet. Waar denk je dan aan, wat doe je, met welke mensen ga je om, met welke info voed je je geest? Dit zal je helpen om je te herinneren wie je was, wie je wilt zijn en hoe je niet (meer) wilt leven. 

Deze tips zijn gebaseerd op inzichten uit het boeddhisme en mindfulness (met dank aan tinybuddha). Als je meer info of ondersteuning wilt, mail mij dan gerust. 

Onderstaand een foto die ik maakte van het allerlaatste stukje van een zware wandeling op Corsica. Wandelen helpt mij enorm om de rommel waar je mee rondloopt, los te laten. Ik vind het onvoorstelbaar mooi om urenlang in de natuur te zijn... En te zien, te voelen en te merken, hoe alles klopt en in evenwicht is. 

Jij bent de blauwe lucht

Gedachten en gevoelens zijn als wolken. Soms lijkt het dicht te zitten boven je hoofd (en in je hoofd) en wordt het steeds donkerder. Dan lijkt het weer licht te worden en opener. Observeer, neem waar en laat het voorbij drijven. Of draai je eens om en bekijk het vanuit een andere hoek. De foto's hieronder maakte ik met slechts 5 minuten verschil in tijd. Uit onderzoek blijkt dat emoties vaak binnen 5 minuten weg zijn. Gedachten nog sneller. Als je je er niet aan vasthoudt. Maar het er gewoon laat "zijn". Die houding geeft je ruimte en rust. Het verruimt je blik. 

En het maakt je hoofd leeg.

Zie je die blauwe lucht op de laatste foto?

Jij bent die blauwe lucht. Altijd blauw. Altijd aanwezig. Altijd daar. Een blauwe lucht waaraan wolken voorbij drijven. Dat zijn je gedachten. Die lucht is veel groter dan de wolken. De wolken zijn niet de blauwe lucht. Net zoals jij niet je gedachten bent. 

Klinkt dat gek? Nog een kleine vergelijking dan: 

Als er veel donkere wolken zijn, wordt het soms ook donker in je hoofd en vergeet je misschien dat die blauwe lucht er ook gewoon nog is. Daarboven Net zoals je met een overvol hoofd en overprikkeld systeem vergeet dat jij veel groter bent dan de gedachten die door je hoofd spoken.

De blauwe lucht is er altijd. Boven die bewolking. Een plek waar de zon schijnt. Misschien heb je dat wel eens echt gezien toen je met een vliegtuig door het wolkendek opsteeg en er boven kwam. Daarboven is het blauw, helder, overzichtelijk. 

Je kunt vanuit jouw blauwe lucht neerkijken op de wolken en zien dat lucht en wolken twee verschillende dingen zijn. 

Zit jouw hoofd vol? Ben je overprikkeld? Kun je niet loslaten? Ga dan op zoek naar blauwe lucht. Zoek die plek van waar je overzicht hebt. Alsof je op je rug in het gras gaat liggen en de wolken voorbij ziet drijven. Observeer, neem waar, zonder oordeel, zonder mening. Je laat de wolken gewoon zijn wat ze zijn en je verbindt je er niet mee. De lucht is niet hetzelfde als de wolken. Jij bent niet hetzelfde als je gedachten. Je hebt je gedachten maar je bent je gedachten niet. Haal diep adem. Concentreer je op je basis: je ademhaling. En voel dat je loskomt. Je hoeft niet los te laten. Het laat jou los.

Ben jij je eigen vijand?

"Het ligt aan de ander. Of aan de omstandigheden. Je hebt er geen tijd voor. En ook geen geld. Het is niet het juiste moment. Zij zien het verkeerd. Hij begrijpt me niet en zij denkt er te makkelijk over. Als eerst  corona maar eens voorbij is. Als iedereen nou eens zijn verantwoordelijkheid zou nemen".

Hoe vaak denk je dit soort gedachten?

Zachtjes kruipen de stemmetjes in je hoofd. Steeds luider worden ze en frequenter. Ze veranderen je gedachten in beperkende overtuigingen.

Overtuigingen die vaak over een ander gaan. Of over de omstandigheden.

Maar is dat wel waar? En kun je zeker weten dat het waar is?

Zijn zij jouw vijand? Of ben je je eigen vijand?

Creëer jij misschien zelf een patstelling in jouw gedachtecircus? 

Haal je zelf elke keer die stoffige koffer met oude herinneringen tevoorschijn om jouw plaatje van het nu eens even haarfijn in te kleuren? 

Als je denkt/merkt dat je zelf je eigen vijand bent geworden, dan biedt dat een opening. Stop ermee.

Laat je beperkende (en beperkte) overtuigingen los. Geef jezelf de ruimte om het anders te zien. Anders te doen. Laat die koffer met trauma's en ellende lekker liggen waar hij ligt te verstoffen. Geef jezelf het heden en de toekomst cadeau. 

Mindfulness kan helpen in dit proces. Je leert om te ontspannen, te geven en te ontvangen. En je leert om (jezelf) te vergeven.

De negatieve spiraal van gedachten en gevoelens

In deze tijd is er veel verontrustend nieuws. De wereld lijkt anders. Grimmiger. 

Je kunt allerlei gedachten hebben over het heden en de toekomst. 

Wist je dat gedachten heel veel kracht hebben? 

Ze kunnen een stroom van gevoelens in je losmaken.

En die gevoelens kunnen weer een stroom van gedachten oproepen (vicieuze cirkel), waardoor je stress opbouwt. Stress kan lichamelijke en psychische gevolgen hebben.

Je hebt dat vast wel eens gemerkt. Je komt iemand tegen, je wilt wat zeggen maar de ander herkent je niet of ziet je niet. Als je denkt: "hij moet me zeker niet, of ik zie er niet uit, of ik ben niet de moeite waard", dan voel je je daarna heel nietig en waardeloos. Weg ontspannen gevoel waarmee je aan je wandeling begon. Weg oog en oor voor alles wat mooi is in de wereld. De vogels die tsjilpen, het briesje wind door je haar, het zonlicht op je huid. Je bent in de negatieve spiraal aan het afdalen.

Terwijl de gedachte "hij is zeker even in gedachten, hij zag me echt niet", een hele andere uitwerking heeft op je gemoedstoestand. Niks afdalen in een negatieve spiraal, gewoon in het hier en nu blijven en de wereld zien zoals hij is.

Je kunt een paar dingen doen om in deze onzekere tijd stabiel en rustig te blijven. Allereerst: beperk het aantal keren dat je het nieuws volgt tot maximaal 1 keer per dag en zorg ervoor dat je alleen betrouwbare serieuze bronnen raadpleegt. Zoek geen drama of sensatie op. Pak vaker een boek of maak een wandeling. 

Ten tweede: wees je ervan bewust dat datgene wat jij denkt, niet waar hoeft te zijn, sterker nog: meestal niet waar is. Dus vraag jezelf af, of je je gedachten wel moet of wilt geloven. Wees je ervan bewust, dat als je ze gelooft, je ze een enorme kracht geeft. Een kracht die heel veel invloed heeft op je gevoelens. En daarmee weer op je gedachten.

Ten derde: blijf zoveel mogelijk in het hier en nu. Wees je ervan bewust dat de meeste gedachten en zorgen die je hebt, gaan over het verleden of over de toekomst. Het is al gebeurd en/of je bent bang dat het (weer) gaat gebeuren. Terwijl als je in het hier en nu blijft, je zult merken dat je nu veilig bent. Doe ademhalingsoefeningen, werk met je zintuigen (wat ruik ik, wat hoor ik, wat zie ik), zodat je minder in de denk- en piekermodus staat. Je bent nu veilig. Je hebt alleen maar het hier en nu, je eigen rustige plek, je eigen innerlijke rust (zoals dat zo mooi heet) en je eigen vrijheid om gedachten die jou beperken en naar beneden halen, los te laten. Ze eenvoudigweg niet te geloven. Ze geen kracht te geven. 

Ik zeg niet dat je simpelweg je gedachten maar moet veranderen in positieve gedachten. Dat zul je niet van me aannemen. Nee, ik nodig je uit om je negatieve gedachten te onderzoeken. Of ze waar zijn. Of dat de realiteit is. De hele waarheid. En zo ja, als je gelooft dat dat zo is, om dan te onderzoeken wat dát geloof met je doet. Welke kracht je die gedachte dan geeft. Wat gebeurt er met je als je dat gelooft?

Ik gun je de bewustwording die dan ontstaat. 

De bewustwording die ruimte en vrijheid biedt om je te ontworstelen aan de negatieve spiraal.

Als oud zeer wordt opgerakeld

In mijn vorige blog schreef ik over loslaten, over ego en het pijnlichaam. 

Vandaag wil ik twee dingen verder toelichten. Ik wil iets dieper ingaan op het ego en op de triggers die het pijnlichaam activeren, waardoor oud zeer wordt opgerakeld.

*  Wat is nou het ego, wat betekent het dat je een ego hebt?
Je ego is dát wat je denkt te zijn, of dát wat je vindt dat je moet zijn. Je ego is een verzameling houdingen, meningen, waarden, aangeleerde gedragingen, automatische reacties en opgespaarde emoties. Ze vormen samen een plaatje van wie jij bent geworden in de loop der tijd of zoals je gezien wordt of wilt worden. Het is als een verhaal (jouw verhaal) over jouw leven.
Het ego is niet alleen maar vervelend of slecht. Het ego zorgt er ook voor dat je doelen stelt en actie onderneemt om dingen te bereiken. Het stuurt je bij en moedigt je aan om door te zetten.

*  Waar gaat het mis?
Het gaat mis als je het ego ziet als -de waarheid-. Als je gehechtheid verbindt aan hoe jij vindt dat je moet zijn. Als je niet meer flexibel kunt reageren op gebeurtenissen omdat je ze linkt aan iets wat er in het verleden gebeurd is. Als je denkt dat jouw levensverhaal de waarheid is en daar alles aan ophangt.
Je kunt dan -als er iets gebeurt- pijn ervaren of schaamte, je angstig voelen, het gevoel krijgen niet goed genoeg te zijn, of het gevoel krijgen dat je beter of meer zou moeten zijn, je kunt je gefrustreerd voelen of onbegrepen. Vaak gebeurt dat als je je vergelijkt met anderen. Of als je je vergelijkt met het plaatje waarvan jij vindt dat dat de realiteit moet zijn. Of als je altijd controle wilt houden. Dat veroorzaakt stress en lijden. Je verstart en blokkeert. Je gaat "uit" verbinding, je verbreekt de verbinding op ziels- en hartniveau met anderen en met jezelf. Van innerlijke groei is geen sprake meer. Je zit jezelf in de weg. Of liever, je ego zit je in de weg. Je ego wil beter zijn, mooier, anders, je ego fluistert je in dat je het recht hebt om je terug te trekken, te klagen en je als slachtoffer te gedragen. Je ego wil niet dat jij groeit als innerlijk mens, je ego wil dat je in een hoekje gaat zitten schuilen en pruilen. Of dat je wraak neemt. Of dat je een ander pijn doet. Het ego wil dat je het proces van slachtoffer en redder blijft voeden met drama. Dan heeft het pijnlichaam bestaansrecht en kan het pijnlichaam blijven groeien. Het ego laat je vergeten om adem te halen en in het hier en nu te blijven. Het ego laat je vergeten dat de meeste nare gevoelens en gedachten weer voorbij gaan. Het ego wil negatieve energie.

Bij familie-opstellingen wordt gewerkt met alle opgebouwde levensenergie. De levensverhalen die een ieder voor zich heeft verzameld en ook de energieën die soms al generaties lang een rol spelen. In een later blog zal ik hier verder op ingaan. Nu wil ik het nog even hebben over de triggers die bij jou het ego, ofwel het pijnlichaam activeren.

Wat zijn die triggers? Een trigger is iets in het hier en nu dat als symbool dient van een oude emotionele pijn. Het rakelt oud zeer op. Als je getriggerd wordt, dan reageer je op een automatische manier: je oude manier van denken, voelen en reageren wordt geactiveerd. Je gunt jezelf geen vrijheid in je manier van denken, voelen of reageren. Je reageert niet in het hier en nu.
De trigger kan heel eenvoudig zijn. Iemand zegt iets wat je raakt. Je hoort een liedje dat je ergens aan herinnert. Je leest iets waardoor je terugdenkt aan toen. Soms is een opgetrokken wenkbrauw al voldoende.
Je gedachten kunnen ook als trigger werken. je kunt door je eigen gedachten je pijnlichaam activeren. Op het moment dat je getriggerd wordt, merk je dat het pijnlichaam met kracht je bewustzijn binnenkomt. Je voelt je overspoeld door pijnlijke gevoelens. Je voelt energie door je lijf stromen, verkramping, verstarring, verdriet of juist boosheid. Hierop volgt onmiddellijk een enorme stroom aan gedachten, die de heftigheid van je gevoelens versterken. Het is alsof je in de ban bent van iets groters. Er ontstaat een vicieuze cirkel van gedachten en gevoelens die elkaar versterken.Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel: daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties.

Vrijheid van een open mind en open blik

Probeer je nu eens bewust te worden van welke triggers bij jou actief zijn. Leer inzien hoe het proces van triggers bij jou werkt. Zodra je je hiervan bewust wordt, kun je de cyclus van negatieve gedachten en gevoelens doorbreken, door in het hier en nu te blijven.
Door in vrijheid met een open mind en open blik te reageren. Of het misschien wel gewoon te laten passeren. Het geen energie te geven.
Je zult merken dat je zachter wordt, voor jezelf en voor de ander. En dat je heel wordt en sterker. Je staat in zuivere kwetsbaarheid volledig in je eigen kracht. Dat is authenticiteit.
En nee, je laat niet over je lopen als je dit doet. Je bent niet passief. Je bent geen slachtoffer. Integendeel. Je handelt uit zelfliefde, zelfbescherming en compassie.

Loslaten: ego en pijnlichaam

Vandaag besteed ik aandacht aan loslaten, ego en pijnlichaam.

Pieker je teveel? 
Lijkt het alsof je leven, je relaties of je werksituatie steeds meer uit balans raken en voel je je steeds vermoeider en ongelukkiger?
Ben je bang om de onderliggende patronen onder ogen te zien?  Leg je de oorzaak van je gepieker en de negatieve gedachten bij anderen? Ben je geconditioneerd opgevoed en voeren die stemmetjes nog steeds de boventoon?

Je wilt verder groeien en nieuwe, gezonde ervaringen opdoen. Je wilt emotionele pijn en negatieve gedachten loslaten, maar hoe? 



Het begint bij het begrijpen van de werking van emotionele pijn.
Eckart Tolle heeft het in zijn boeken (De Kracht van het Nu en Een Nieuwe Aarde) over het ego, ofwel het pijnlichaam. Als je nu denkt, "huh ego? Ik ben geen egoïst, ik ben verlegen, anderen zijn ego's of ik sta altijd klaar voor een ander", lees dan vooral door. 
Het ego waar het hier over gaat, zit in ons allemaal. Het ego is wie je denkt dat je bent, of wie je denkt dat je moet zijn. Het is een verzameling gedachten, beeldvorming. Ook is het de verzameling van je emotionele pijn, dat in jou is opgeslagen en nog steeds leeft. We noemen dit het pijnlichaam. Om te overleven heeft het pijnlichaam voedsel nodig en elke pijnlijke emotionele ervaring is bruikbaar als voedsel. Het pijnlichaam gedijt als het ware op negatief denken en drama. Het liefst met jou als slachtoffer. Het kan gaan om jouw negatieve verleden, maar ook dat van je voorouders. Soms zijn er emotionele patronen die zich in jouw familie al generaties lang herhalen en het pijnlichaam voeden: emotioneel afwezige ouders, fysieke mishandeling of alcoholverslaving kunnen in verschillende generaties een belangrijke rol spelen. Jouw emotionele pijn vanaf je jeugd tot het heden hecht zich aan bij de pijn uit het verleden. Een pijnlichaam kan in de waakstand zijn (sluimerende emoties die als een bom bij de juiste trigger kan barsten) of juist in de actiestand.

Als een hongerige wolf gaat het pijnlichaam op zoek naar voedsel om zijn energievoorraad op peil te houden. Dankbaar maakt de wolf gebruik van pijnlijke emoties en negatieve gedachten die jij (opnieuw) aan het verzamelen bent. Geconditioneerde en beperkende gedachten vol verwijten, weerstand en oordelen. 
Je herkent dit proces als je te maken hebt met telkens terugkerende probleemthema's, als je gedachten steeds negatiever worden, als je steeds bozer of verdrietiger wordt. Als je telkens opnieuw herbeleeft en er steeds een nieuw sausje van pijn, verwijten en oordelen over giet. 
Je gedachten spelen een grote rol hoe jij een gebeurtenis ervaart. Je praat jezelf de put in, niets is meer goed, alles wat er mis gaat, ligt aan een ander. De stemmen in je hoofd maken een enorm drama, waarmee je je lichaam vult, een veld met negatieve energie. 
Het drama met de wolf is een verslaving. De rol van slachtoffer is een verslaving. 
Je ego is een verslaving.
En alleen jij kunt het stoppen.

De sleutel zit bij bewustwording. Word je bewust van het feit dat je een pijnlichaam (je ego) hebt, maar dat je het niet bent.
Word je bewust van de triggers die jouw pijnlichaam uitlokken te reageren zoals je vroeger nodig had om te reageren (toen die oude pijn zich voordeed). Observeer het zonder oordeel. Aanschouw het. Benoem het eventueel: oh mijn ego voelt zich weer gekrenkt. Wolfie wil aandacht.
Haal adem.
En zie hoe de triggers je in een vicieuze cirkel kunnen trekken van negatieve gedachten, pijnlijke gevoelens, nog meer negatieve gedachten en nog meer drama, totdat je weer op de bodem van de put zit. En besluit om die cirkel te doorbreken.
Word je ervan bewust dat je huidige waarnemingen in het hier en nu gebeuren. Niet toen. Word je ervan bewust dat je je huidige waarnemingen niet onmiddellijk moet inkleuren en vertroebelen door stressvolle gedachten en gevoelens. 
Word je ervan bewust dat je die hongerige wolf niet meer WILT voeden. Dat je het dramavuurtje niet verder aanwakkert. Stop met jezelf als slachtoffer te zien. Neem je verantwoordelijkheid. 
Hierdoor krijgen negatieve gedachten en gevoelens steeds minder voedingsbodem voor drama. Het pijnlichaam trekt zich hierdoor terug.

Dit is niet eenvoudig, want het pijnlichaam (je ego)  is een geduchte tegenstander die zich niet zomaar gewonnen geeft. Het heet niet voor niks een verslaving. De stemmen in je hoofd zullen er alles aan gaan doen om je te overtuigen, dat je niet op de juiste manier bezig bent. Van tijd tot tijd zul je je hongerig voelen en als een getergde wolf rondlopen op zoek naar drama. Ook de mensen in je omgeving die je van drama-voedsel voorzag, kunnen weleens anders op je gaan reageren. Deze mensen, op zoek naar voedsel voor hun pijnlichaam, kunnen extra moeite gaan doen om je toch weer uit de tent te lokken. Deze mensen willen weer vat op je krijgen. Zo werkt dat bij een verslaving. Bij jou. En bij de anderen. Zij hebben hun eigen pijnlichaam. 

Maar als je volhoudt, raakt je denken steeds minder vertroebeld en voel je je lichter. Positiviteit voelt nu eenmaal lichter dan negativiteit. Het wordt niet meer verduisterd door je negatieve emoties. Je huidige waarnemingen in het hier-en-nu raken minder verwrongen door je waarnemingen in je kindertijd, door je familiepatronen of door de culturele conditionering. Je waarnemingen en je gevoelens en gedachten hierover worden als het ware zuiver en leeg. Door met je gedachten en gevoelens in het hier-en-nu te blijven, ontneem je het pijnlichaam zijn voedsel. Je hongert het pijnlichaam als het ware uit. Je snijdt de verbinding tussen je denken en je pijnlichaam door. Je laat los. Je laat je ego los. Je stopt de verslaving. Je stopt de vicieuze cirkel van slachtoffer en drama.
Je kunt als ondersteuning van volledige bewustwording, yoga, ademhalingsoefeningen, schrijfoefeningen, mindfulness of meditatie doen. Ook helpt het om de hongerige wolf in je te visualiseren en te voelen dat het jouw verantwoordelijkheid is om het drama te doven. 


Bewustwording is dus de sleutel voor loslaten.
Je gaat voelen dat je loslaat. Dat maakt je licht, rustiger en kalmer.
Vervolgens zorgt bewustwording ook nog voor een geweldig cadeau aan jezelf. Je krijgt er positieve energie voor terug. Hoe werkt dat? Door het uithongeren van je pijnlichaam dwing je deze negatieve energie zich om te zetten in iets anders. De energie verdwijnt niet, maar zet zich om in een andere vorm. Als je de ervaringen van het pijnlichaam opneemt in het volledige bewustzijn ontstaat er meer innerlijke vrede, meer vreugde, meer compassie, geduld en mededogen.

Je gedachten zijn positiever, je bent aandachtiger en waardeert de eenvoudige dingen van het leven beter.

Neem gerust contact als je vragen hebt of ondersteuning wilt in dit proces. Namasté..

De kracht van yoga

Yoga is een manier om jezelf te vinden. Om de antwoorden in jezelf te vinden. Yoga is een spiegel. Het toont jou en alles wat je diep in jou hebt verstopt.
Het brengt alles terug tot jezelf.
Yoga brengt je niet in een acrobatische houding.
Yoga laat je bewegen, op het ritme van je adem en brengt je in aanraking met je grenzen, je weerstand, je (voor)oordelen en je automatische reacties. En nadat je daarmee in aanraking bent gekomen, geeft yoga je de tijd om te ademen en te 'zijn'.  Het laat je gemak in het ongemak vinden. Het laat je grenzen en weerstand voelen. Zodat je kunt loslaten. Ontspannen.

Yoga werkt op je spieren, gewrichten en banden.
Maar ook op je geest.
Je hart.
Je ziel.

Yoga is een spiegel. Een veilige spiegel om echt in te kunnen en durven kijken.

Eenzaamheid

"Komt niet meer voor in Nederland. We zijn een welvarend volk,  iedereen is verantwoordelijk voor eigen geluk en inkomen. Wie eenzaam is, heeft de verkeerde keuzes gemaakt" (citaat van internetforum).

Niets is minder waar. Eenzaamheid komt veel voor helaas. En niet alleen bij alleenstaande ouderen, die weinig bezoek of aanspraak hebben. Of bij mensen die chronisch ziek zijn. Eenzaamheid komt ook voor bij mensen die op het eerste gezicht misschien wel alles hebben.
Eenzaamheid heeft vele gezichten.
Zo kan iemand die druk is met werk en (mantel)zorg en gezin eenzaamheid ervaren en ligt burn out zomaar op de loer.
Iemand die in materiële weelde leeft, kan eenzaam zijn door het gebrek aan échte contacten.
Iemand die een drukke sociale agenda heeft, kan eenzaam zijn door gebrek aan echte aandacht, liefde en compassie. Iemand die verzuipt in zijn werk, kan dat werk ook aanwenden om de diepe eenzaamheid die hij thuis in zijn gezin voelt, te verbloemen.

Eenzaamheid komt veel voor. Eenzaam zijn doet pijn. Op eenzaamheid rust een taboe. Van mij mag dat taboe er vandaag nog af. Laat de sluiers vallen en reik uit, zoek hulp en vraag om aandacht.

Eenzaamheid is geen keuze. Een vraag om hulp en aandacht wel.

Bezinning

Een belangrijk onderdeel van een een coachingsproces is bezinning.
Als je jezelf de tijd gunt om je te bezinnen, geef je woorden die zomaar in je opkomen, de mogelijkheid om betekenis te krijgen.
Krijgen gedachten die waar zijn voor jou, de ruimte zich te manifesteren.
Kunnen gedachten die je niet nodig hebt, losgelaten worden.
Bezinning geeft ruimte aan aandacht en laat je thuiskomen bij jezelf.
Bezinning geeft een opening voor een nieuwe fase in het coachingsproces.

Prachtige muziek om je te begeleiden tijdens momenten van bezinning is van Ludovico Einaudi. Op youtube kun je volledige albums luisteren die ruim een uur duren. Klik hier. Hierbij heb je voldoende tijd om je proces van bezinning uit te schrijven. Schrijven werkt verhelderend en geeft inzicht in je wensen en gedachten.

Voor een korter moment van bezinning, is het volgende nummer heel geschikt en waardevol.

Gedachten

Hebben wij gedachten of hebben de gedachten ons...?Ach, aangezien gedachtes plaats innemen en ruimte maar één keer gevuld kan worden,
laten het dan maar positieve gedachten zijn, die ons hoofd bezetten...

foto: Haarlemmerdijk, Amsterdam

Take one, it's free..

Bewust onbewust

Om in slaap te kunnen vallen
moet ons bewustzijn
er bewust mee instemmen
om onbewust te worden

dat is de paradox..

(citaat van: Ton Lemaire)

Inspiratie voor morgen

om meteen mee te beginnen:

"If you change the way you look at things, the things you look at change.
You cannot always control what goes on outside. But you can always control what goes on inside.
How people treat you is their karma; how you react is yours...."

(Wayne Dyer, psycho-therapeut en schrijver (van o.a. "the shift: ambition to meaning")).

Frustratie

en wat je eigen rol daarin is...

Frustratie kan heel functioneel zijn,
het zorgt ervoor dat je leert, doorgaat en verder kijkt.

Frustratie is als een prikkel om het anders te willen,
te doen en te bewerkstelligen.

Het vreet aan je,
het zuigt je leeg
en houdt je wakker tijdens je slaap.

Nee,
frustratie is een opgave.

De keuze of opdracht
om het te veranderen.

Frustratie
als in vergeving en tolerantie,

Een rivier
spring je ook niet over
met kleine stapjes....

De overkant, de oever
vereist een grote afzet, een grote sprong

Frustratie
wordt daarmee: een springplank naar daar.

Stilte

"Bedenk dat niet datgene krijgen wat je wilt, soms een wonderlijk teken van geluk is.
Herinner dat stilte soms het beste antwoord is" (boeddhistische vertaling).

De stilte is onpeilbaar, onmeetbaar diep en uit zich slechts in ongesproken woorden, creativiteit van ogen en handen, beelden en dromen en laat zich pas achteraf verklaren.

De herfst doet haar intrede, zo duidelijk waar te nemen in de natuur en in wat ons omringt.
Dit proces is vruchtbaar.
Draagt zaden en vruchten.

Vol van verwachting, hoop en vertrouwen.
Stilte is het antwoord op de vragen die niet gesteld worden. 

©Roelien Bennekomse bos augustus 2014

Bewust zijn

Bewust zijn is aandacht hebben voor het moment van nu, is liefde leggen in wat je doet, is loslaten van angst, is stap voor stap aankomen bij de kern, is contact maken met bezieling, is openstaan voor dat wat is.

Bewust worden begint met één stap.

"Although we walk all the time, our walking is usually more like running. When we walk like that, we print anxiety and sorrow on the Earth. We have to walk in a way that we only print peace and serenity on the Earth. We can all do this, provided that we want it very much. Any child can do it. If we can take one step like this, we can take two, three, four, and five. When we are able to take one step peacefully and happily, we are working for the cause of peace and happiness for the whole of humankind..."

(gedeelte uit "walking meditation" van Thich Nath Hahn)

©Roelien Bennekomse bos september 2014

Eilanden

©Roelien Ringkobingfjord Denemarken 2014

"Eilanden zijn we in een zee van ruimte.

Soms drijven we uiteen,
soms raken we elkaar".

(van Andreas van Elburg)

Ik ben altijd dol op eilanden geweest. Eilanden die zonder zee en zonder land aan de overkant geen eiland zouden zijn. Eilanden die van nature sterk zijn en de kracht bezitten om zonder banden, zonder leidraad te overleven en daarnaast een gulle schuilplaats bieden aan vastelanders die de wind in hun haren willen voelen en de natuur de maat willen nemen. Op zoek naar....loslaten, overgave, zelfvertrouwen en passie.

Een eiland is in beweging. Niets staat vast. Alles is vergankelijk. Precies zoals het leven is.

Niet stilstaan, niet vasthouden, krampachtig vasthouden, maar loslaten en jezelf overgeven aan de wind, het moment, de stroming van de zee, eb en vloed.

Eén van de mooiste aspecten van mijn coachingsvak is dat ik het buiten organiseer. In de natuur. Ruige natuur waarvan gedacht wordt dat dat niet meer bestaat in Nederland. Natuur waar je anderhalf tot twee uur kunt lopen zonder iemand te zien, behalve een vos, een ree, een slang of een kudde wilde zwijnen. Pure stilte. Terug naar de kern. Tranen hebben geen woorden nodig.

De wijsheid van het bos voelt soms als een eiland.
Het maakt je los van vaste patronen, van gedachten en overtuigingen die je niet meer nodig hebt.

Meditatie

'Kom aan waar je vertrok met de korrel van de kern als je vermogen.
Ontspan je in het nu-moment.

Ontspan je wanneer de hoop is vervlogen.
Ontspan je met de dood waar je aan went.

Worstel niet met de dingen die verkwijnen:
Laat ze komen en gaan want ze verdwijnen.

Alles verandert de hele tijd
dat is het parool voor de mensheid'.

(citaat en meer info: Pema Chodron)

Verliezen

Loslaten, betekent tijdelijk het houvast verliezen.

Niet loslaten betekent voor altijd het houvast verliezen.